Archive for July, 2010

30 July

These wounds won’t seem to heal

My Immortal
EVANESCENCE

I’m so tired of being here
Suppressed by all my childish fears
And if you have to leave
I wish that you would just leave
‘Cause your presence still lingers here
And it won’t leave me alone

*These wounds won’t seem to heal
This pain is just too real
There’s just too much that time cannot erase

**When you cried I’d wipe away all of your tears
When you’d scream I’d fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

You used to captivate me
By your resonating life
Now I’m bound by the life you’ve left behind
Your face it haunts
My once pleasant dreams
Your voice it chased away
All the sanity in me

(*, **)

I’ve tried so hard to tell myself that you’re gone
But though you’re still with me
I’ve been alone all along

(*, **)

ฟังเพลงวันศุกร์อีกแล้ว..   ดูท่าทางเราจะไม่ถูกกับวันศุกร์จริงๆ เสียด้วย…

ทำยังไงก็ลืมไม่ได้สักที…

มีคนเคยบอกไว้ว่า ชีวิตคนเรามันสั้นนะ ให้ทำดีต่อกันเขาไว้..  แต่ดูเหมือนทุกคนจะประมาทกันนะ
… ไม่เป็นไร ณ ตอนนี้เรายังอดทนได้..  แค่ขออย่างเดียวเท่านั้น ว่า เวลาเราตาย อย่าลืมไปงานศพเราแล้วกัน

ช่วงนี้รู้สึกอิจฉาเพื่อนๆ ที่พ่อแม่ให้อภัยเขาได้เสมอ  รู้สึกแย่ที่ทำไมเราไม่ใช้ช่วงเวลาวัยเด็กในการทำตัวเหลวไหล สร้างเรื่องสร้างปัญหาสารพัด..  เวลาโตขึ้นมา ทำผิดอะไรนิดหน่อยจะได้ไม่กลายเป็นเรื่องใหญ่  และเวลาทำอะไรดีๆ นิดหน่อย จะได้กลายเป็นเรื่องที่พวกเขาดีใจได้มหาศาล..

These wounds won’t seem to heal
This pain is just too real…