Archive for June, 2011

26 June

หมดศรัทธา

ที่จริง เรื่องแบบนี้ก็เคยเห็นในคอลัมภ์คุยกับประภาสมาบ้างแล้วนะ เคยเจอเข้ากับตัวเองจริงๆ และก็พยายามทำตามคำแนะนำของพี่จิก แต่ว่า…

หลังๆ นี่มันมีเยอะ บ่อย และมักจะเป็นคนที่มีชื่อเสียงชนิดว่าเป็นแบบอย่างหรือแรงบันดาลใจให้กับคนอื่นๆ อีกมากมาย…

เราตั้งความหวังให้กับบุคคลที่เราชื่นชอบมากเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?

มีนักเขียนหลายคนที่เราชื่นชอบ  แต่พอเจอตัวจริง.. ความรู้สึกก็เปลี่ยนไป..

บางคนเราก็รู้สึกว่า เขาเป็นนักเขียนที่เขียนเพราะอยากเขียน ไม่สนใจคนอ่าน  แค่เขาอยากเขียนและบังเอิญขายได้..
.. ซึ่งเราก็ตามงานเขาต่อไป จนกว่าความบังเอิญของเขาจะไม่น่าสนใจสำหรับเรา

บางคนเรารู้สึกว่า เขาเป็นนักเขียนที่มั่นใจในตัวเองสูง โลกนี้ไม่มีใครเก่งกว่าเหนือกว่าเขา…
… กับนักเขียนแบบนี้ เราเลิกติดตามผลงาน..  เพราะงานเขียนของเขาได้กลายสภาพเป็นกะลาในสายตาเราไปแล้ว

และล่าสุด… ที่ทำให้รู้สึกแย่มากๆ คือ…  นักเขียนที่มีภาพลักษณ์ดีมาก เปิดโลกทัศน์ให้คนไทยหันมาสนใจที่จะพัฒนาศักยภาพของตัวเองและลูกหลาน  แม้ว่าเราจะเคยรู้มาว่ามันเป็นแผนการตลาดที่จะสร้างธุรกิจเสริมปัญญา แต่เราก็ชืนชมในผลงาน เพราะเรามีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน และชอบที่มีคนนำงานวิจัยมานำเสนอให้ง่ายขึ้น..
.. แต่ทว่า..  บทความล่าสุดทำเราผิดหวังอย่างแรง…
ตอนที่อ่าน เราก็ชอบใจในการทดลองที่เขาบอกว่าเขาทำกับอาจารย์ในระหว่างเรียนนะ  แต่ทว่า.. เราบังเอิญไปเจอสิ่งที่เขาอ้างว่าเป็นการทดลองที่เขาทำกับอาจารย์..  แต่มันเป็น fw mail ที่ร่อนต่อๆ กันมาหลายปีแล้ว…  และเนื้อหาใน fw mail นั้นไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่เขาเขียนในบทความนั้นเลย…
…  ถ้ามองแง่ดีสุดๆ  เขาอาจจะเป็นต้นกำเนิดของ fw mail ที่ว่านั่นก็ได้  ..  แต่มันยากที่จะเชื่อนะ  เพราะเนื้อความมันบ่งบอก…
…  เสียความรู้สึกอย่างมากกับนักเขียนคนนี้..  มันทำให้เราไม่มั่นใจในสิ่งที่เราเรียนรู้จากเขา ที่เขาอ้างอิงงานวิจัยมาสารพัด…  จริงอยู่ว่า งานวิจัยที่เขาอ้างอิงก่อนๆ อาจจะเป็นงานวิจัยจริงๆ  แต่ความผิดพลาดที่เกิดจากการไม่ตรวจข้อมูลที่นำมาเขียน + การแต่งเสริมเติมอ้างว่าเป็นคนทำวิจัยชิ้นนี้ มันทำให้เราหมดศรัทธาไปเลย..

สิ่งที่เราทำได้ก็แค่ไม่ตามงานเขียนของเขาอีกต่อไป และก็หมดความชื่นชมในตัวเขา…

อารมณ์มันเหมือนคว้างไปช่วงหนึ่งเลยนะ  ประมาณว่า นี่หรือ.. คนที่เราอยากเดินรอยตาม?  นี่หรือคนที่สังคมยกย่อง?

เราตั้งความหวังไว้กับสิ่งต่างๆ หรือบุคคลต่างๆ มากเกินไปหรือ?  พอเราเห็นอีกมุม เราถึงได้รู้สึกได้แย่ขนาดนี้?

ได้แต่บอกตัวเอง และเตือนตัวเองว่า อย่าเผลอเป็นแบบนี้นะ  รู้ว่าไม่ดี ก็อย่าเผลอทำตาม…