« »

รุ่นกันน้ำ 負け犬 【まけいぬ】

by nuch

 ที่มา : http://manager.co.th/lady/viewnews.aspx?NewsID=9500000051080
       โดย จินนี่ สาระโกเศศ
       คอลัมน์ Come Into นิตยสาร Metro Life

      
       “ปีนี้โดนสาดน้ำไหม” พี่บ.ก.ที่สนิทชิดเชื้อท่านหนึ่งถาม ขณะที่กริ๊งกร๊างหากันช่วงวันหยุดยาวสงกรานต์ที่ผ่านมา
      
       “ฮิ ฮิ ปีนี้รอดค่ะ” เสียงหัวเราดังตั้งแต่ยังไม่เริ่มตอบ
      
       “สงสัยพวกเราจะเป็นรุ่นหมดวัยโดนสาดน้ำกันแล้วล่ะ” พี่บ.ก.หัวเราะร่า ขณะที่ฉันหัวเราะไม่ยอมหยุด ฉันกับพี่บ.ก.กลายเป็นหญิง “รุ่นกันน้ำ” ไปแล้วล่ะค่ะ
      
       “รุ่นกันน้ำ” ที่ตั้งสมมติฐานขึ้นมาตรงนี้ หมายถึง ผู้หญิงโสดอายุใกล้สามสิบหรือไม่ก็มากกว่า ที่ยังไม่มีครอบครัว ไม่มีความสัมพันธ์ และยังไม่มีทีท่าว่าจะได้แต่งงาน และที่สำคัญ ขนาดออกไปเที่ยววันสงกรานต์ ยังไม่มีใครเอาน้ำมาสาด!!
      
       นี่ล่ะค่ะ คือความหมายของ “รุ่นกันน้ำ” ที่มีฉันกับพี่บ.ก.เป็นพิมพ์นิยมรุ่นหนึ่ง ซึ่งมีคนรอบข้างและคนใกล้ตัวเป็นพิมพ์เดียวกัน แต่อาจจะยังไม่ยอมรับอย่างเป็นทางการ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกัน เพื่อนร่วมงาน พี่ที่ทำงานร่วมกัน เพื่อนรุ่นพี่ และพี่ๆที่เคารพทั้งหลาย ลองมองไปรอบๆ แล้วนับบุคคลที่เข้าข่าย “รุ่นกันน้ำ” ดูสิคะ จะพบว่าปัจจุบันมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นจนน่าตกใจเลยล่ะค่ะ
      
       แต่รู้ไหมคะว่ารุ่นกันน้ำนี้ไม่ได้มีแค่เมืองไทยเท่านั้นนะคะ ที่ญี่ปุ่นเค้าก็มีเหมือนกันค่ะ เพียงแต่เรียกชื่อต่างออกไปค่ะ ที่นั่นเค้าเรียกผู้หญิงที่มีคุณสมบัตินี้ว่า “มะเคะอินุ” ค่ะ โดยมีคุณสมบัติบัญญัติว่าต้อง
      
       1. อายุมากกว่า 30
      
       2. ยังโสด
      
       3. มีงานการดีๆทำ และหาเลี้ยงตัวเองได้
      
       จริงๆแล้วมะเคะอินุของญี่ปุ่นก็คล้ายคลึงกับรุ่นกันน้ำของไทย และยังมีแนวโน้มว่าจะมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับรุ่นกันน้ำของไทยเราด้วยค่ะ
      
       แต่ถ้าให้เลือกนิยามความเป็นตัวเองอย่างใดอย่างหนึ่ง งานนี้ขอเรียกตัวเองว่าเป็นรุ่นกันน้ำของไทยดีกว่าค่ะ เพราะคำว่า “มะเคะอินุ” ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง “สุนัขที่พ่ายแพ้” ค่ะ!!!!!!!
      
       พ่ายแพ้เพราะไม่ได้แต่งงาน พ่ายแพ้เพราะสภาพชีวิตไม่เป็นไปตามที่สังคมกำหนด ผู้หญิงที่มีคุณสมบัติตามนี้ จึงกลายเป็น “สุนัขที่พ่ายแพ้” ไป
      
       แต่ในฐานะรุ่นกันน้ำหรือมะเคะอินุในทางปฏิบัติ ฉันกลับไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สักนิดเลยค่ะ การที่ 1. ฉันยังโสด 2. อายุใกล้ 30 3. ยังไม่มีแนวโน้มว่าจะได้แต่งงานในอนาคตอันใกล้ ไม่เคยทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นสุนัขที่พ่ายแพ้แม้แต่อย่างใด
      
       ฉันกลับรู้สึกสบายใจปนขำที่ตัวเองเป็นคนส่วนน้อยของสังคมที่หลงเหลืออยู่ จนต้องกลายเป็นรุ่นกันน้ำไปในที่สุด
      
       ส่วนตัวฉันรู้สึกว่า คำว่าพ่ายแพ้เป็นเพียงมาตรฐานที่ถูกกำหนดขึ้นโดยคนรอบข้าง เป็นสิ่งที่สังคมใช้จำแนกคนกลุ่มหนึ่งออกจากอีกกลุ่มหนึ่ง โดยใช้การแต่งงานเป็นตัววัด
      
       ทั้งที่ความจริงแล้วการที่ได้แต่งงานอาจจะไม่ได้วัดอะไรได้เลยก็ได้ การที่พวกเราเป็นรุ่นกันน้ำหรือว่ามะเคะอินุนั้น เป็นเพราะพวกเราอาจจะยังไม่เจอตัวเลือกที่ดี ไม่เจอคนที่ใช่ หรือไม่ก็สบายใจที่จะใช้ชีวิตแบบนี้มากกว่า
      
       พี่สาวโฮสต์แฟมิลี่ชาวญี่ปุ่นของฉันก็ถือได้ว่าเป็นมะเคะอินุคนหนึ่ง ซึ่งครบตามคุณสมบัติทุกประการ ถ้าถามว่าพี่สาวรู้สึกพ่ายแพ้ไหม คำตอบคือ “ไม่”
      
       แต่ถ้าถามพี่สาวว่ารู้สึกพ่ายแพ้เพราะถูกสังคมจัดหมวดหมู่และถูกจับโยนเข้าไปไหม คำตอบจะเปลี่ยนเป็น “ใช่” ในทันที
      
       ฉันรู้สึกว่าความรู้สึกพ่ายแพ้นั้น ไม่ได้ก่อร่างสร้างตัวมาจากความรู้สึกของตัวเองเลย มันเป็นเพียงภาพลวงตาที่สังคมสร้างขึ้นเท่านั้น หลายครั้งที่มันไม่ได้มีต้นกำเนิดจากความรู้สึกข้างในตัวเรา แต่มาจากคนรอบข้าง
      
       และเมื่อคำว่า “พ่ายแพ้” ถูกจับโยนมาที่เรา ความรู้สึก “พ่ายแพ้” ก็จะเริ่มเติบโตขึ้นในมุมใดมุมหนึ่งของความรู้สึกเราได้ ถ้าเราไม่เข้มแข็งพอ
      
       แต่ถ้าถามว่ารุ่นกันน้ำและมาเคะอินุอย่างพวกเราว่ามีอาการเหงาบ้างไหม ที่ต้องอยู่คนเดียวในเวลาที่เห็นใครๆเขาไปเป็นครอบครัวหรือเป็นคู่ๆ คำตอบก็คงจะเป็น “คงมีบ้างเหมือนกัน” ค่ะ
      
       พวกเราไม่ได้ไม่สะทกสะท้านความรู้สึกของตัวเองเลยนี่คะ โดยเฉพาะหน้าเทศกาลและวันหยุดยาวอย่างนี้ อาการเหงามันจับหัวใจของพวกเราไม่หายเลยล่ะค่ะ
      
       แต่ถ้าให้เลือกระหว่างการทิ้งสถานะรุ่นกันน้ำกับมะเคะอินุไปกับคนที่ไม่ใช่ เพราะไม่อยากเหงา มาเคะอินุและรุ่นกันน้ำคนนี้ขอยืนกรานว่า “ไม่” ค่ะ
      
       แต่ถ้าเป็นคนที่ใช่และรักหมดใจล่ะก็ คงไม่มีมะเคะอินุและรุ่นกันน้ำพิมพ์นิยมเหลือรอดให้เห็นแน่ๆค่ะ
 


555 อ่านแล้วโดนใจ… ขอก็อปมาไว้ใน blog ไว้ตอบคนที่พยายามยัดเยียดเราเหลือเกิน…เฮ้อ..  หลังจากอ่านจบแล้ว และได้ทำ last attempt แล้ว…  จะขอตัดใจ และตัดเพื่อนล่ะ  แม้ว่าจะตัดใจมาเป็นพันครั้งแล้วกับคนคนหนึ่ง  แต่.. ไม่เคยคิดจะตัดเพื่อนกับเขาเลย..  เมื่อวานนี้เขาได้แสดงออกอะไรอย่างที่บ่งบอกว่า 2-3 ปีที่ผ่านมา เราก็เป็นเพียงแค่หมากที่โดนหลอกใช้…   

return -memory:

เก็บไว้ในความทรงจำ..  ยังไงเราก็ไม่สามารถลืมได้ ก็ขอจำมันเป็นบทเรียนแล้วกัน…  ถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนตัวเองเป็นกระจกเงาโดยสมบูรณ์ซะแล้วมั้ง…  ใครดี ดีตอบ ใครร้าย ร้ายกลับ…

2 Responses to “รุ่นกันน้ำ 負け犬 【まけいぬ】”

  1. ม้าลายกระป๋องหายป่วย Says:

    ~~ หมากเกมนี้ ~~

    หากลืมฉันได้ไม่ลำบาก เธอก็ควรจะจากฉันไป
    ส่วนตัวฉันพอเข้าใจ ( พอเข้าใจ )

    คนที่เป็นอดีต เธอก็ยังไม่ลืม
    เธอนั้นยังมีใจให้กับเขา
    ทำฉันทำทุกอย่าง ให้เธอนั้นลืมเรื่องเก่า
    แต่มันไม่มีประโยชน์อะไร

    แล้วเมื่อวันหนึ่งเขาจะกลับเข้ามา
    ฉันก็รู้ว่าเธอรู้สึกเช่นไร
    แม้ไม่ต้องบอก ก็พอที่จะเข้าใจ
    ในแววตาของเธอมันบอกอย่างนั้น ฮือ…..

    หมากเกมนี้ฉันก็รู้ ว่าจะต้องลงเอยอย่างไร
    ไม่ต้องรอให้จบเกม ฉันก็พร้อมจะยอมตัดใจ
    หากลืมฉันได้ไม่ลำบาก เธอก็ควรจะจากฉันไป
    ส่วนตัวฉันพอเข้าใจ ฉันมันแค่ทางผ่าน

    วันที่ใจเธอเจ็บ เธอก็ดึงฉันมา เพียงเพื่อลืมเวลาที่ปวดร้าว
    ทำเพื่อเธอเท่าไหร่ก็คงไม่เหมือนคนเก่า เป็นแค่เพียงคนคั่นเวลา

    แล้วเมื่อวันหนึ่งเขาจะกลับเข้ามา
    ฉันก็รู้ว่าเธอรู้สึกเช่นไร
    แม้ไม่ต้องบอก ก็พอที่จะเข้าใจ
    ในแววตาของเธอมันบอกอย่างนั้น ฮือ…..

    หมากเกมนี้ฉันก็รู้ ว่าจะต้องลงเอยอย่างไร
    ไม่ต้องรอให้จบเกม ฉันก็พร้อมจะยอมตัดใจ
    หากลืมฉันได้ไม่ลำบาก เธอก็ควรจะจากฉันไป
    ส่วนตัวฉันพอเข้าใจ ฉันมันแค่ทางผ่าน

    คนมันรักจริง รักจนลืมเจ็บใจ ให้เธอนั้นใช้เป็นทางผ่าน

  2. nuch Says:

    ยินดีด้วยที่หายป่วย..

    ไหนๆ ก็ลงเพลงแล้ว ขอคอร์ดกีตาร์ด้วยสิ.. ขอคนเล่นพร้อมกีตาร์ด้วยก็ดีนะ.. อิ อิ

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: