« »

ปากกา กระดาษ และน้ำหมึก

by Ren

ในโลกอีกมิติหนึ่งที่วัตถุสิ่งของต่างก็มีความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง

บนโต๊ของนักหนังสือพิมพ์ที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง ของที่วางประจำอยู่บนโต๊ะนั้นจะมี ปากกาหมึกซึมยี่ห้อหรูที่มีชื่อเสียงด้านคุณภาพของหัวปากกา  น้ำหมึกอย่างดีที่ให้ความเข้มข้นของหมึกในระดับที่พอดี ไม่แห้งติดหัวปากกาและไม่เหลวเกินไปจนเส้นสีเจือจาง หรือกระจายตัวบนกระดาษเร็วเกินไป  และกองกระดาษที่ราคาไม่แพงนัก หาได้ตามท้องตลาดทั่วไป บางแผ่นอาจจะถูกใช้งานไปด้านหนึ่ง แล้วพลิกหน้าหลังมากองรวมไว้เพื่อใช้งานต่อไปให้คุ้มค่าที่สุด 
ของ 3 สิ่งนี้ต่างร่วมใจทำหน้าที่ของตัวมันเองให้ดีที่สุด จนนักเขียนผู้เป็นเจ้าของได้รับรางวัลต่างๆ มากมาย

วันหนึ่ง ขณะที่พวกถ้วยรางวัล โล่เกียรติยศ และใบประกาศเกียรติคุณต่างคุยกันโอ้อวดถึงความดีงามและคุณค่าของตัวมันเอง … เสียงคุยจากตู้โชว์ดังแว่วมาถึงบนโต๊ะที่อยู่ไม่ไกลกันมาก  ปากกา น้ำหมึก และกระดาษได้ยินเสียงแว่ว ก็นึกสมเพชพวกรางวัลว่าไม่ได้เจียมตัวหรือสำนึกตัวอะไรเลยว่าแท้จริงแล้วการเกิดของรางวัลน่ะ เกิดขึ้นมาจากพวกเขาเองต่างหาก พวกรางวัลเนี่ยช่างหลงตัวเองซะเนี่ยกระไร  วันๆ ก็มีแต่ทำตัวสวย หลงคิดว่าตัวเองมีค่า ทั้งๆที่ความสามารถที่แท้จริงอยู่ที่พวกเขาต่างหาก

ปากกาบอกว่า “เนี่ย.. เป็นเพราะฉันต่างหากที่เป็นตัวถ่ายทอดนำความคิดของท่านนักหนังสือพิมพ์ออกมา  ใครๆ เขาก็พูดกันว่า อำนาจอยู่ที่ปลายปากกา

น้ำหมึกไม่เห็นด้วย ก็แย้งว่า “จริงอยู่นะที่ใครเขาก็พูดว่า อำนาจอยู่ที่ปลายปากกา  แต่ก็ไม่ใช่เพราะน้ำหมึกอย่างฉันหรือ ที่ทำให้ความคิดต่างๆ นั้นปรากฎเป็นรูปร่างที่ชัดเจน  ฉันสิสำคัญที่สุดและมีคุณค่ามากที่สุด

ช้าก่อนผองเพื่อน” เจ้ากระดาษเอื้อนเอ่ยบ้าง “ฉันเป็นผู้บันทึกและเผยแพร่ข้อความต่างๆ สู่สาธารณะชน จนใครต่อใครได้อ่านและชื่นชนจนมอบรางวัลให้  ฉันต่างหากล่ะที่มีส่วนสำคัญที่สุดและมีคุณค่ามากที่สุด

ปากกากับน้ำหมึกหันมามองหน้ากัน แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะเยาะทันที

ต๊าย ตัวเองราคาถูกสุด แถมบางแผ่นยังเป็นแค่กระดาษ recycle ด้วย ไม่ได้เจียมตัวเองซะเลย น้ำหมึกอย่างฉันเนี่ย จะเขียนบนผืนผ้า ผืนหนังหรือวัสดุอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละย่ะ ไม่ต้องพึ่งพากระดาษอย่างพวกเธอก็ได้

ส่วนปากกาอย่างฉันน่ะ เป็นปากกาชั้นดี ที่ท่านนักเขียนเลือกแล้วเลือกอีก เพื่อจะได้แท่งที่ถูกใจมาเป็นคู่มือในการถ่ายทอดความคิด ตัวเธอล่ะเป็นใคร…เป็นเพียงแค่กระดาษที่มีราคาไม่กี่สตางค์ ท่านนักเขียนไปซื้อเธอมาแบบเหมาโหล บางแผ่นก็ใช้แล้วใช้อีก บางทีเวลาที่ท่านนักเขียนไม่ถูกใจอะไร ก็ขยำเธอ ขว้างทิ้งอย่างไม่ไยดี  อย่าสำคัญตัวเองผิดไปหน่อยเลย

ประชาชนกระดาษก็อึ้ง และเงียบไป บางแผ่นก็ท้อแท้กับตัวเอง และเห็นว่าทั้งปากกาและน้ำหมึกพูดถูก บางแผ่นก็ไม่เห็นด้วย แต่ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะโต้ตอบเขาได้ก็ได้แต่อยู่เงียบๆ ไป  ส่วนปากกากับน้ำหมึก ก็ยังเถียงกันต่อไปว่าใครมีคุณค่ามากกว่ากัน โดยไม่สนใจไยดีกระดาษราคาถูก..  การเถียงกันก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งน้ำหมึกพูดท้าขึ้นมาว่า

ลองดูสิว่า ถ้าน้ำหมึกอย่างฉันทำงานไม่ดีขึ้นมา ปากกาอย่างเธอจะไปมีน้ำยาอะไรได้

หลังจากนั้นไม่นาน ท่านนักเขียนก็มานั่งทำงานที่โต๊ะ และเริ่มหยิบปากกาขึ้นมาจุ่มหมึก และจรดข้อความลงบนกระดาษ  ปากกาก็วาดลีลาด้วยสายตาเย่อหยิ่งและเยาะเย้ยน้ำหมึก  น้ำหมึกเห็นสายตาปากกาก็โกรธ  ก็เลยจับตัวเป็นก้อน ไม่ยอมไหลลงกระดาษง่ายๆ  ปากกาเห็นดังนั้นก็โกรธ ก็เลยใช้กำลังบังคับเพื่อที่จะฝืนให้น้ำหมึกลงไปให้ได้  ฝ่ายกระดาษที่ตอนแรกยังทำตัวเป็นกลาง พยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ก็ต้องฝืนทนรับแรงกดจากหัวปากกา  และที่สุดแล้ว ก็กลายเป็นความโกรธ และเริ่มเห็นว่าปากกาทำตัวไม่ถูก ก็เลยทำตัวหยาบๆ เพื่อที่จะฝืนแรงกดปากกา ไม่ให้ไหลลื่นไปได้ จนบางที่แรงกดแรงฝืน ก็เป็นผลพวงที่ทำให้กระดาษขาดขึ้นมา  ขณะเดียวกันก็มีกระดาษบางกลุ่ม ที่คิดว่าตัวเองมองไกลกว่าลึกกว่าอีกกลุ่ม มองว่าน้ำหมึกเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน และสงสารปากกาที่โดนน้ำหมึกรังแก  ก็เลยทำตัวให้ซับน้ำหมึกได้มากๆ บ้าง จะได้ไม่โดนแรงกดจากปากกามาจนตัวขาด หรือแกล้งทำตัวไม่ซับน้ำบ้าง เพื่อให้น้ำหมึกให้ทำงานดีๆ ไม่ได้ น้ำหมึกที่ถูกกระดาษแกล้งทั้งโดนเร่งกระจายตัวน้ำหมึก หรือทำหมึกล้นเอ่อแห้งช้า ก็กลายเป็นร่องรอยสกปรกเละเทะหน้ากระดาษไปหมด  จนไม่สามารถอ่านเป็นข้อความที่เขียนได้เลย

พวกรางวัลที่อยู่บนตู้โชว์ของ ก็ยังคงคุยโอ้อวดความงามของตัวเองต่อไป โดยไม่ได้สนใจเหตุการณ์ใดๆ ที่เกิดขึ้นบนโต๊ะทำงาน

ในที่สุด ก็มีเสียงพูดว่า

“อะไรกันเนี่ย น้ำหมึกเสื่อมคุณภาพ และปากกาหมดอายุขัยแล้วหรือเนี่ย  เห็นทีจะต้องเปลี่ยนใหม่เสียแล้วเนี่ย เอ.. แล้วเกิดอะไรขึ้นกับกระดาษล่ะเนี่ย ถ้าเปลี่ยนปากกากับหมึกชุดใหม่แล้วกระดาษยังเขียนติดๆ ขาดๆ อย่างนี้ คงต้องเปลี่ยนยี่ห้อกระดาษแล้วมั้งเนี่ย…”

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: