« »

น้ำครึ่งแก้ว

by nuch

เคยได้ยินคำกล่าวนี้ไหม?
ที่เขาบอกว่า…
มีน้ำอยู่ครึ่งแก้ว…
คนมองโลกในแง่ดี บอกว่า มีน้ำ “เหลือตั้ง” ครึ่งแก้ว
คนมองโลกในแง่ร้าย บอกว่า มีน้ำ “แค่” ครึ่งแก้ว…

 บางครั้ง การมองโลกแบ่งแค่ดี-ร้าย ขาว-ดำ  อาจจะเป็นอะไรที่สุดโต่ง

เคยเหนื่อยใจกับการที่พยายามทำอะไรสักอย่าง.. การที่พยายามไล่ตามความฝัน..  การที่พยายามรักษาความถูกต้อง รักษาอุดมคติ… แต่แล้ว.. มันกลับไม่เป็นไปอย่างที่คิดว่ามันควรจะเป็น… 
…จนบางที.. ท้อ..แท้…  รู้สึกว่าโลกไม่ยุติธรรม  รู้สึกว่าทำดีได้ดีมีที่ไหน  กฎแห่งกรรมมีจริงหรือ…
และที่สุด.. ก็รู้สึกว่า.. โลกนี้มันไม่น่าอยู่  เราทำอะไรอยู่? เราดิ้นรนเพื่ออะไร? เรามีชีวิตเพื่ออะไร?

จนกระทั่งวันหนึ่งได้อ่านบทความหนึ่งของพี่จิก ประภาส ชลศรานนท์ มุมมองต่างๆ ก็เปลี่ยนไป  และเมื่อมาตอกย้ำด้วยคำพูดของคุณหนูดี วนิษา เรซ…  เรากลับรู้สึกว่า โลกนี้มันไม่ได้หนักเกินไปสำหรับเรานะ..  และเข้าใจทันทีว่า ที่ครั้งหนึ่ง อาจารย์ท่านหนึ่งเคยบอกว่าเรา พักซะบ้าง ไม่จำเป็นต้องแบกโลกไว้ตลอดเวลา…  เข้าใจแล้วว่าแท้จริงแล้ว อาจารย์หมายถึงอะไรกัน

ในภาวะของคนเครียด… หลายสิ่งหลายอย่างรอบตัว มันดูตึงเปรี๊ยะไปซะหมด..  ทุกอย่างเหมือนกดดันคนคนนั้นให้รู้สึกว่า ที่อยู่ของเขามันแคบลงเรื่อยๆ  เขาไม่มีทางหนี ไม่มีทางออก…  แต่ว่า… ขณะเดียวกันนั้น  หากมีใครสักคนหนึ่งเข้าใจ … ประโยคพูดแค่เพียงประโยคเดียว ก็เป็นเหมือนเข็มที่แทงผนังลูกโป่งที่ดันบีบเขาให้แตกกระจาย เปิดทางออกให้ความเครียดนั้นสลายไป….

“เครียดเกินไปหรือเปล่า”

….  วันนั้นเป็นวันที่เราไม่รู้ว่าเพราะอะไร ยังไง..  เราต้องการคุยกับใครสักคน  เล่าให้ใครสักคนฟัง  แต่ ณ วันนั้น เราไม่สามารถใช้โทรศัพท์ได้ … สิ่งที่เหลืออยู่คือ msn ที่เราสามารถใช้ติดต่อคุยกับเพื่อนๆ ได้..    วันนั้น… เหมือนจะเหลือเพื่อนเพียงคนเดียวใน contact list ที่เราคิดว่าเราคงคุยกับเขาได้ แต่ก็ไม่มั่นใจว่าเขาจะรับฟังเราไหม .. ที่ผ่านมา เมื่อไรก็ตามที่คุยเรื่องส่วนตัว… เมื่อนั้น เขาจะเงียบ และหนีหายไป….
…..  วันนั้น เราส่งข้อความไป กึ่งๆ บ่น กึ่งๆ ตัดพ้อเหมือนกับว่าช่วงนี้เราสื่อสารกับใครไม่รู้เรื่องเลย…  เราคิดว่า เขาก็คงเงียบ ไม่ตอบ  และก็คง Offline หนีตามฟอร์มของเขา…   แต่กลับมีสิ่งที่ไม่คาดคิด..  เขากลับตอบมาเหมือนสงสัยว่าเรากำลังพูดถึงอะไรอยู่…  และพอเราพิมพ์เล่าให้เขาฟัง… เขาก็ตอบกลับมาว่า “เครียดเรื่อง … เกินไปหรือเปล่า”
…  แล้วมันก็เหมือนเข็มแทงลูกโป่ง…  จะใช้คำว่าจี้ใจดำ ก็อาจจะใช่เช่นกัน.. 
… วันนั้น เราพิมพ์ข้อความพูดคุยกับเขาไปทั้งน้ำตา..  โดยที่เขาไม่รู้หรอกว่าเรากำลังร้องไห้…
เขาอาจจะพูดประโยคนั้นแค่ตามมารยาท…  อาจจะพูดเพียงเพื่อแค่รักษามิตรภาพ… แต่ผลที่เกิดกับเรามันกลับมากกว่านั้น…
อยากจะบอกขอบคุณเพื่อนคนนั้นนะ…  แต่ก็กลัวว่า ถ้าพูดไป เขาก็จะสร้างกำแพงทั้งหนาทั้งสูงกว่าเดิมกั้นเราไว้อีก
….
เมื่อรู้ว่าต้นเหตุของปัญหาคืออะไร…  มุมมองความคิดทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไป…  มันไม่ได้มีแค่บวกกับลบ  ถูกกับผิด  ขาวกับดำ….  โลกนี้มีอะไรอีกมากมาย ที่ไม่สามารถแบ่งออก คัดแยกได้อย่างชัดเจน…

น้ำครึ่งแก้ว…
คนหนึ่งบอกว่า มีน้ำ “แค่” ครึ่งแก้ว
คนหนึ่งบอกว่า มีน้ำ “ตั้ง” ครึ่งแก้ว
แต่แล้ว.. ก็มีคนบอกว่า.. “บางที แก้วมันอาจจะใหญ่เกินไป

ป.ล.
หากเปรียบความสุขคือน้ำในแก้ว…  และน้ำเต็มแก้วก็คือมีความสุขเต็มปริ่ม…
ถ้าเรามีน้ำครึ่งแก้ว..  เราจะทำให้น้ำเต็มแก้วได้อย่างไร?
1. พยายามไขว่คว้า เติมน้ำมาให้เต็มแก้ว
2. ลดขนาดแก้วลง น้ำก็เต็มแก้วเอง…
ถ้าความต้องการของเราคือแก้วใบใหญ่… ชีวิตเรากว่าจะเติมน้ำเต็มแก้วได้ จะมีสักกี่ครั้งกันนะที่น้ำจะเต็มแก้ว…   แต่ถ้าเราลดขนาดความต้องการเราลงมา..  เราก็จะมีน้ำเต็มแก้วอยู่เรื่อยๆ  ….   (ดัดแปลงจากคำพูดของคุณหนูดี วนิษา เรซ  จากรายการ จับเข่าคุย ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 ก.ค. 2550 )

6 Responses to “น้ำครึ่งแก้ว”

  1. Yongkiat Says:

    ต้องคิดว่าเหลือตั้งเยอะสิ จะได้ไม่เครียด เน้อ

  2. SnowMonkey Says:

    บางครั้งเราลดทั้งปริมาณน้ำที่ต้องการ และลดขนาดแก้วแล้วก็ยังทำให้รู้สึกไม่สุขอย่างที่คิด หรือเรียกสั้นๆว่า ลดปริมาณความต้องการ เรียกร้องไรสักอย่างลงแล้ว แต่ผลที่ได้มันไม่ได้ดั่งใจ……..เฮ้อ….ทำไงได้……คนเราขาดน้ำไม่ได้ด้วยซิ

  3. ม้าลายกระป๋อง Says:

    ผมว่าเติมน้ำแข็งลงไปก็ดีนะ ได้ชิวๆ เย็นๆดี
    เครียดมาก 2 เม็ด
    เครียดน้อยหน่อยเม็ดนึงพอ

  4. nuch Says:

    เอ่อ.. นั่นมันน้ำแข็งหรือถั่วหมั่นหลีหม่ง?

  5. Noopook Says:

    พึ่งจะสังเกตุเห็นปุ่มที่เขียนว่า comment เล็กๆที่อยู่ใต้หัวข้อเรื่อง ก่อนหน้านี้หาไม่เจอ เลยไม่รู้จะ comment ยังไง

    เนื้อหาดีทีเดียวนะ ชอบๆ เวลาอ่านเกี่ยวกับเรื่องปรัชญาชีวิตแบบนี้ แล้วตอนนี้ยังรู้สึกน้ำพร่องๆอยู่รึป่าวครับ ยังไงอยากจะหนุนใจว่า็ยังมีคนเข้าใจและเห็นใจอยู่เยอะนะ แถวๆบล็อกนี้ก็สามสี่คนละ

    สนันสนุนความคิดเห็นของม้าลายกระป๋องที่บอกให้เติมน้ำแข็ง จะได้ชิวๆ ขอเพิ่มเติมอีกนิดนึงว่า ทางที่ดีก็ดื่มซะเลยตอนเย็นๆน่ะแล่ะ ทิ้งไว้ในแก้วทำไมตั้งครึ่ง (ปรัชญาป่าวหว่าเนี่ย)

    ละก็ จากกฏที่ว่า “สสารไม่มีวันสูญสลายไปจากโลก” ก็พอจะสรุปได้คร่าวๆว่า น้ำที่หายไปจากแก้วของเรา อาจจะเป็นการเปลี่ยนแปลงสภาวะชั่วขณะ หรือ อาจจะกำลังไปเติมน้ำให้กับแก้วของคนอื่นข้างเคียงก็เป็นไปได้นะ

  6. nuch Says:

    อ๊ะ Noopook มาเยือน!

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: