« »

I ♥ my cellphone

by nuch

Sony Ericsson w800i

แต่ก่อน แรกเริ่มมีโทรศัพท์มือถือ เราค่อนข้างแอนตี้หน่อยๆ เพราะว่าไม่ค่อยชอบให้โดนตามตัวเท่าไร..  เครื่องแรกที่ใช้คือ pct รุ่นแรกเลยมั้ง…  จากนั้นก็เปลี่ยนมาใช้เครื่อง Ericsson T39 …

ก็ไม่ได้ใช้ฟังก์ชั่นอะไรเลย นอกจากโทรศัพท์กับส่ง sms  อ้อ.. เล่น wap ด้วย..  เช็คเมล์ผ่านมือถือตัวเองบ่อยมากๆ  เพราะเนตยุคนั้นช้าเหลือเกิน  ออฟฟิศก็จำกัดเครื่องที่ต่อเนตได้ด้วย…

พอมาเรียนต่อ ก็ได้เครื่องใหม่ ด้วยราคาถูก เป็นโปรโมของค่ายมือถือที่นี่ จำเลขรุ่นไม่ได้ แต่เป็นเครื่อง nokia …  ไม่ประทับใจสักเท่าไรนัก  ไม่ค่อยชอบ UI ของ nokia เลย  มีความรู้สึกเหมือนหาฟังก์ชั่นยาก  เหมือนคุยกับไม่รู้เรื่องยังไงไม่รู้… ใช้ nokia ได้ปีกว่าๆ ก็เปลี่ยนเครื่อง เพราะค่ายมือถือนั้นมันเปลี่ยนนโยบาย ไม่ให้ prepaid โทรออกต่างประเทศได้…   จริงๆ ก็โทรผ่านบัตรโทรศัพท์ได้อยู่นะ  แต่เรามองในกรณีฉุกเฉินที่การ์ดโทรหมด หรือเจอเรื่องด่วนที่ต้องโทรคุยด้วยสัญญาณดีๆ  (มันเกิดขึ้นมาแล้วล่ะ เลยแคร์เรื่องการโทรต่างประเทศมากๆ) 

ค่ายมือถือเจ้าใหม่เขามีโปรโมงามมากๆ  เซ็นสัญญา 1 ปี ได้เครื่อง Ericsson T610 ในราคาไม่ถึง $100  เป็นเครื่องที่อยากได้อยู่ซะด้วย  อยากได้มือถือถ่ายรูปได้มานานแล้ว..  แต่..  ตอนนั้นคุณภาพของรูปถ่ายจากกล้องมือถือ อีกทั้งขนาดของรูปยังไม่ค่อยดีเท่าไร…

… จนกระทั่งเมื่อ 2 ปีก่อน…  ไปเดินเล่นในร้าน sony  จ๊ะเอ๋เจ้า w800i  เครื่องอย่างสวยเลย.. ชอบมากๆ สีส้มขาว  ถ่ายรูปได้ที่ res 2M ด้วย  ฟังเพลงได้ด้วย อัดเสียงได้ด้วย .. โอ อะไรจะ perfect ขนาดนั้น…   แต่ราคาเนี่ยสิ.. ติดป้ายอยู่ที่ $449 แหนะ.. แพงมาก.. ไม่กล้าซื้อ แต่ก็อยากได้…
พอดีว่าตอนนั้นจะกลับไทยด้วย..  กลัวซื้อไปแล้วใช้ที่เมืองไทยไม่ได้ เพราะเครื่องมือถือที่อเมริกามันไม่ปลดล็อคอีมี่ …    อีกทั้งตอนนั้นเข้าใจว่าไปที่ไทยแล้วคงได้ราคาถูกลง..  แต่ก็นะ.. เอาเข้าจริงๆ ก็ราคาพอๆ กันเลย  แต่เครื่องที่ไทยเท่ห์กว่า… แป้นมีภาษาไทย อ่านไทยได้ด้วย :p

ตอนกลับมาใหม่ๆ เพื่อนเมกันเห็นเจ้าส้มขาว (w800i) ก็เข้าใจผิดคิดว่าคือกล้องถ่ายรูปกัน.. แต่เขาก็ชอบเครื่องจากไทยก็ตรงที่มีอักษรไทยที่แป้นเนี่ยแหละ  เขาว่าดูสวยกว่าเครื่องเมกันอีก… ;-)

เจ้าส้มขาวนี่ถูกใจเรามากๆ เลย..   หลังๆ เราแทบจะไม่พกกล้องถ่ายรูป กับเครื่องเล่น cd เลย  (ไม่เคยมีเครื่องเล่น mp3 .. ไม่สน ipod ด้วย เครื่องใหญ่ไป)  ไปทำงานที่ computer labs หรือไปเที่ยว ก็มีเจ้าส้มขาวไปด้วยตลอด   ถ่ายรูป เล่นเกม อัดเสียง ฟังเพลง นาฬิกาปลุก เครื่องคิดเลข….   ชอบมันจังเลย… 
ถ้าสังเกตกัน จะเห็นว่าหลังๆ รูปที่ลง blog เนี่ย จะมาจากกล้องมือถือซะส่วนใหญ่  ถึงภาพมันคงคมชัดสู้กล้องที่เกิดมาเป็นกล้องไม่ได้อยู่แล้ว..  แต่มันสะดวกตรงที่พกง่าย ถ่ายได้ดีในระดับหนึ่ง..  งาน siggraph ที่ผ่านมา ก็ใช้เจ้าส้มขาวตลอดงานเลย…

เคยไปดูมือถือรุ่นใหม่ๆ ของ Sony Ericsson นะ..  ฟังก์ชันก็มีเพิ่มจากส้มขาวไม่เท่าไรนัก  แต่ทำสีไม่สวยเลย..  แถมราคาก็แพงอีก  (แต่เจ้าส้มขาวราคาตกลงมาเกือบ 50%)  ยังไงก็ยังชอบคู่สีส้มขาว  ชอบเครื่องส้มขาว และคงใช้มันไปอีกนานเลย…  (น้องชายเคยเสนอให้เครื่องส้มดำ w810 มาใช้ แต่ก็ไม่เอา.. เพราะชอบสีส้มขาวมากกว่า  อิ อิ )

จริงๆ เจ้าส้มขาวก็มีข้อเสียนะ..
อย่างแรกคือ  joystick มันคุมยากสักหน่อย บางทีเราต้องใช้เล็บโยกแทน
อีกข้อคือ… ฟังก์ชัน walkman มัน active เหลือเกิน  ถ้าไม่ lock ปุ่ม ก็เผลอไปโดนบ่อยมากๆ  แต่ก็ยังดีที่ไม่ค่อยมีเหตุการณ์มือถือโทรออกเองเท่าไร  โดน walkman ทำงานซะก่อน

♥ เจ้าส้มขาวจัง…  

ป.ล.  เจ้าส้มขาวนี่มันมีความผูกพันกับเราเยอะมากๆ ชนิดว่า ถ้ามันหายหรือพังไป เราคงน้ำตาตกแน่ๆ เลย
ป.ล. 2   เหมือนจะถูกชะตากับสีส้มแฮะ…  เพื่อนซี้ก็คือกลมส้ม  ชอบเหมียวไมเคิล (แมวสีส้ม)  แต่.. เอ.. สีที่เราชอบโดยปกตืนี่คือสี sky blue หรือ baby blue นี่นา..  คู่สีตรงข้ามกันเลยแฮะ…

One Response to “I ♥ my cellphone”

  1. ม้าลายกระป๋อง Says:

    ผมก็ชอบสีีส้มนะ รุ่นนี้สวยดี
    ตอนจะซื้อเจ้า k750i ก็ดูเจ้าตัวส้มนี้อยู่
    แต่ด้วยความที่ชอบสีดำกับเน้นถ่ายรูปมากกว่าฟังเพลงเลยเอาเจ้าดำแทน
    แถมตอนหลังมันออกรุ่นใหม่สีดำที่คุณสมบัติเหมือนเจ้าส้มนี่ซะงั้น
    แต่ราคาก็แพงเอาเรื่องอยุ่ XD

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: