« »

๑๐๐ พ่อ ๑,๐๐๐ แม่

by nuch

เคยสงสัยกับพฤติกรรมของคนบางคนกันบ้างไหม?

หลายครั้งที่พยายามจะเข้าใจในเหตุผลของการประพฤติมิชอบของคนบางคนบางกลุ่ม  พยายามจะมองในมุมมองเขา  แต่.. ก็มีบางครั้งที่ไม่สามารถเข้าใจได้เลยว่า ทำไมคนคนหนึ่ง หรือคนกลุ่มหนึ่งถึงสามารถทำเรื่องเลวๆ อย่างนั้นได้อย่างไม่มียางอาย ไม่มีความรู้สึกผิด ไม่มีความเกรงกลัวต่อบาปหรือบทลงโทษใดๆ เลย

บางคนก็อ้างว่า “เขามีความจำเป็นต้องทำ”
บางคนก็บอกว่า “ใครๆ เขาก็ทำกัน”
บางคนก็พูดว่า “มันเป็นเรื่องของการฉวยโอกาส”
….
และอีกหลายต่อหลายเหตุผล

บางที เราเคยคิดว่า เป็นเพราะความโลภบังตา เขาก็เลยทำโดยไม่ได้คิดถึงความเหมาะสม บาปบุญคุณโทษ กฎหมาย หรือมารยาททางสังคมใดๆ  .. แต่.. มันบังได้มิดขนาดนั้นเลยหรือ?   คนเรามันจะปล่อยให้หมอกแห่งความละโมบมาบดบังทุกอย่างได้ขนาดนั้นเลยหรือ?

มีคนบอกเราว่า “ไอ้พวกนี้น่ะ พ่อแม่ไม่สั่งสอน  หรือไม่ก็สอนแล้วแต่มันไม่จำ” 
อืม… บางเรื่อง มันไม่จำเป็นต้องมีใครสั่งใครสอนก็ได้  ในเมื่ออยู่ในสังคม ผ่านการทำงาน ผ่านการเรียนถึงระดับปริญญา มีเพื่อนมีฝูง  มันก็ควรเรียนรู้ว่า มารยาททางสังคม และพฤติกรรมที่ควรจะกระทำมันเป็นยังไง … ผ่านมาระดับนี้แล้ว น่าจะมีสามัญสำนึกแม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี..   แต่.. สิ่งที่เห็น สิ่งที่เราได้รับรู้ และเผชิญ.. มันกลับไม่มีอะไรบ่งบอกเลยว่าพวกเขามีความรู้สึกผิดกันนะ  ไม่มีพฤติกรรมหรือวาจาใดๆ เลยที่บอกได้ว่า พวกเขาเคยคิดถึงผู้อื่น เคยแม้เพียงแค่คิดว่าจะทำอะไรให้สังคม…  ที่แย่กว่าคือ มันไปทางตรงข้าม .. พวกเขากลับจ้องทำลายสิ่งดีงาม เหยียดหยามการทำตามกฎและมารยาทสังคม.. จนเราอดสงสัยไม่ได้ว่า พื้นฐานจิตใจของคนพวกนี้เป็นยังไงกันนะ  ทำไมเขาถึงสามารถทำได้อย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย?

แล้วคำตอบหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว..

ช่วงหนึ่งที่ยังบ้าเรื่องของ profiling  มีคำพูดอยู่ประโยคหนึ่งที่ติดใจเรามากๆ
ในการวิเคราะห์จิดฆาตรกรต่อเนื่อง  ผู้วิเคราะห์จะไม่ได้ใช่ตำราจิตวิทยาแบบเดียวกับที่นักจิตวิทยาใช้กับมนุษย์ปุถุชนทั่วไป เพราะพื้นฐานทางจิตใจ และกระบวนการคิดของฆาตกรต่อเนื่องนี้ เป็นคนละระบบกับมนุษย์ทั่วไป

บางที.. ประโยคนี้อาจจะเป็นคำตอบสำหรับคนที่ประพฤติมิชอบทั้งหลายก็ได้

เราเคยเชื่อว่า คนเรา.. แม้จะมีที่มาแตกต่างกัน แต่ลึกๆ แล้ว ย่อมมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีกันบ้าง… 
และเคยเชื่อว่า… ถ้ามีใครเตือน ใครบอก ใครสั่งสอน ให้ความรู้พวกเขา เขาน่าจะเรียนรู้ได้…
แต่… เราคิดผิด

ไม่ว่าจะเตือน จะพูด จะสั่งสอนยังไง  เขาก็ไม่รู้สึกอะไร  เหมือนกับว่าคำว่า สามัญสำนึก ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของเขา…  บางทีก็อดสงสัยไม่ได้ คนที่ไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี.. มันเป็นไปได้อย่างไร  ทำไมถึงสามารถเกิดเป็นคนได้? เขาทำกรรมอะไรไว้ถึงสามารถเกิดมาเป็นคนแต่ไม่มีจิตใจมนุษย์?

เคยเขียนใน blog เก่าว่า พฤติกรรมที่เราเกลียดที่สุดคือ การหักหลังบนความไว้ใจ
เคยเขียนในบอร์ดหนึ่งว่า เราขยะแขยงคนที่ประจบสอพลอ คนที่เหยียบหัวคนอื่นเพื่อตัวเอง
… แต่กับคนที่ไม่มีสามัญสำนึก คนที่พื้นฐานทางจิตวิทยาไม่เหมือนมนุษย์ปุถุชนทั่วไปล่ะ..  เรารู้สึกยังไงกันแน่..  จะเกลียดเขา? ขยะแขยงเขา? หรือ สมเพชเขา?

ยังไงซะ.. คำตอบที่เราตอบได้ ณ ตอนนี้คือ  อย่าได้เกี่ยวข้องกับคนพรรค์นี้เลย และได้แต่หวังว่า เราคงไม่มีกรรมใดๆ ที่ไปผูกเวรกับคนแบบนี้อยู่อีก  …

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: