« »

เพื่อน…

by nuch

อยู่ๆ ก็นึกถึงเพลงนี้..  นึกถึงเพื่อนสนิท เพื่อนแสนดีที่ผ่านเข้ามาในชีวิต…

เพลง That’s what friends are for …  เราฟังครั้งแรกจากเทปเพลงคอนเสริตไวรัสนูโว… 
เทปม้วนนี้เป็นเทปที่เล่นบ่อยมากๆ เพราะเรามักจะมาเปิดเวลาเราเล่นตัวต่อ Lego และสร้างเวทีคอนเสริต…  เราจะปิดไฟห้อง มีแสงลอดจากหน้าต่างเท่านั้นทำให้เห็นลางๆ  แล้วใช้ไฟฉายยิงแสงเป็น Spotlight แล้วเอาแผ่นพลาสติกใสสีต่างๆ มาบังหน้าไฟฉาย ทำเป็นไฟสีต่างๆ แล้วก็กดสวิตซ์ไปมาทำเป็นไฟกระพริบ..  จะมีปรับโพสท่าตัวคน Lego ต่างๆ ไปตามแต่ละเพลง…แล้วแต่จินตนาการของเด็กที่ไม่เคยได้ดูคอนเสริตจริงๆ เลย แต่อยากเล่น Lego เวทีคอนเสริต…  
เรากับน้องจะเล่นแบบนี้กันช่วงปิดเทอมประจำ.. พอเปิดเทอมก็จะไม่มีเวลาเล่นตัวต่อหรือของเล่นอะไรเลย.. ต้องอ่านหนังสือเท่านั้น..  ตอนนั้นยังคิดเลยว่า อยากเอากล้องถ่ายรูปมาถ่ายทีละภาพ ขยับตัวละครทีละนิด..  พอเอาภาพมาเรียงต่อกันคงสนุกดี  และถ้ารูดเร็วๆ เราอาจจะเห็น Lego เราขยับได้ก็ได้…  แต่ตอนนั้นเราไม่มีกล้องถ่ายรูปของตัวเอง และกลัวแม่ดุด้วย ถ้าเอากล้องถ่ายรูปมาถ่ายรูปเล่น สมัยนั้น..สำหรับเด็กอย่างเรา ค่าฟิล์ม ค่าล้างอัดรูป มันแพงมากๆ…

นูโวอัลบั้มแรก กับคอนเสริตใหญ่คอนเสริตแรก.. มันเป็นอะไรที่ประทับใจเรามากๆ  เสียงของจอห์นที่ร้องเพลง That’s what friend are for … มันส่งความรู้สึกประหลาด..  สำหรับเด็กที่เพิ่งขึ้นชั้นมัธยม กับความรู้ภาษาอังกฤษที่ไม่แตกเลย .. กลับฟังเพลงนี้ด้วยความรู้สึกว่า มันเป็นบทเพลงจากเพื่อนถึงเพื่อนนะ..  ก็ไม่รู้ว่าที่คิดอย่างนี้เพราะตอนนั้นนูโวมีร้องเพลงเพื่อนขึ้นมาด้วยหรือเปล่า  เราจำได้ว่าเพื่อนที่ไปดูคอนเสริตเล่าให้ฟังว่า นูโวร้องเพลงนี้ไป น้ำตาคลอไป ฟังแล้วซึ้งมากๆ… 
และเพลงเพื่อน.. ก็ถูกเอาไปใช้ในการแสดงรอบกองไฟของห้องเราตอนเข้าค่ายเนตรนารียุวกาชาดด้วย(เป็นความคิดของหัวหน้าห้องคนสวยของเราที่ตอนนี้กลายเป็นดาราไฮโซไปแล้ว…)

น่าเสียดาย ที่เราไม่สามารถหาตัวเพลงเพื่อนมาให้ฟังกันได้  แม้ว่าเราจะสามารถร้องได้ก็ตาม แต่เสียงก็คงไม่โสภาและไม่สื่ออารมณ์ได้เท่ากับที่เราเคยได้ยินครั้งแรก…  สิ่งที่จำได้แม่นคือ ความรู้สึก และเนื้อเพลง..  เอ.. จะมีใครจำได้ หรือร้องได้ไหมนะ  (เท่าที่รู้ เพลงนี้ไม่เคยอยู่ในอัลบั้มไหนเลยยกเว้นคอนเสริตไวรัสนูโว  และไม่รู้ว่านูโวเคยร้องเพลงนี้อีกไหมในคอนเสริตอื่นๆ)

เพลง เพื่อน
นูโว (คอนเสริตไวรัสนูโว)

จะจดจำไว้ที่ผ่านมาและคิดถึงตลอดไปและไม่คิดจะร้างลา
ยังเฝ้าคิดถึงกับความรักที่เปลี่ยนไป….ในวันนี้
ถึง…เพื่อนเราทุกคน เปี่ยมสุขล้นที่เคยผ่านมาครั้งก่อน
แต่วันนี้จำใจจากจรเพื่อนเรา
เคยเคล้าคลอเคลียกันมาด้วยกัน
จากไปแล้ว จะไม่ขอลืมพระคุณ คุณครูที่น่ารักของเราทุกคน
เฝ้าฝึกฝน..อบรมเรื่อยมา…
ประสาทวิชาให้กับพวกเรา
และคอยเฝ้า… ห่วงใยและหวังดี

:-)

One Response to “เพื่อน…”

  1. Noopook Says:

    อ่านไปสองสามรอบ ตอนแรกโฟกัสแต่เรื่องเพลง แต่โดยส่วนตัวจำเพลงนี้ไม่ค่อยได้เท่าไหร่

    แต่เรื่องจินตนาการ กับการประยุกต์เล่นของเล่นตอนเด็กๆนี่ คล้ายๆกันนะ ตอนเด็กๆ มีเลโก้ กะดินน้ำมัน เป็นของเล่นหลักๆ อยากได้ของเล่นอะไรก็เอาสองอย่างนี้ประยุกต์ๆเอา จะหุ่นยนต์ประกอบร่าง รถบังคับวิทยุ สัตว์ประหลาด เล่นต่อไปเรื่อยๆ แม้แต่ตุ๊กตาของพี่สาวก็มาเข้าแก๊งยอดมนุษย์ด้วยได้ไงก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

    ไฟฉายกับกระดาษพลาสติกสีนี่ก็ชอบเล่นเหมือนกัน เมื่อก่อนจะมีเรื่องตำรวจอวกาศ เกียร์บัน ที่เมื่อถึงเวลาดวลขึ้นสุดท้ายกับศัตรู จะมีดาบเลเซอร์และตาสีแดงสว่างขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวพี่แก ไฟฉายในบ้าน กะ กระดาษเทาขาว แล้วก็ ซองธูป(ที่เป็นคล้ายๆกระดาษแก้วสีแดงๆ) จึงต้องรับหน้าที่มาเป็นอุปกรณ์พิทักษ์ความยุติธรรมของเรา แรกๆ ก็ดี เริ่มจากซองธูปที่หมดแล้ว หลังๆซองธูปหมดเริ่มไม่พอ ไอ้เราก็รอไม่ได้ละ แอบไปตัดเอาจากซองที่ยังไม่หมดก็มี เลยโดนตีซะ

    ดีใจที่ได้ msn กันนะ เป็นเพื่อนที่เริ่มรู้จักกันทางบล็อกก่อนนี่ก็แปลกดีเหมือนกัน

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: