« »

ทำไปทำไม?

by nuch

เข้าใจเลย สำนวนที่บอกว่า “ไก่ได้พลอย” เนี่ย

เมื่อวานนี้คุยกับคนคนหนึ่งที่จัดเป็นพวกบ้า gadget & technology .. พูดถึงเรื่องโปรเจคทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ต่างๆ และก็มีเรื่องหนึ่งคือ เรื่องของการพยายามสร้างซอฟท์แวร์ที่จะ detect ทะเบียนรถยนต์ของไทย..  ซึ่งเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมรถทุกคันถึงไม่ทำน็อตติดทะเบียนรถให้อยู่ตามมุมของป้าย  บางอันมาอยู่ซะกลางป้าย มันทำให้การมองตัวอักษรผิดไปเยอะนะ  ไม่ต้องคอมพิวเตอร์มองหรอก  แค่คนอ่านเองก็ยังผิดเลย..
แต่ทว่า คนคนนั้นก็บอกว่าจะทำซอฟท์แวร์อ่านทะเบียนรถไปทำไม?  ดูไม่มีประโยชน์เลย

เราก็ยกตัวอย่างให้ฟังว่า ถ้าทำได้ มันก็สามารถที่จะซิงก์กับกล้องจราจร และตรวจจับทะเบียนรถที่ถูกขโมยได้

เขาก็บอกว่า  ถ้างั้นก็เอากระดาษปิดหรือเอาทะเบียนออก ก็ตรวจไม่ได้แล้ว

เราก็บอกว่า ถ้าอย่างนั้นโปรแกรมมันก็ควรตรวจจับได้ว่าไม่มีทะเบียน และอีกอย่าง เอาทะเบียนออกมันก็น่าสงสัยอยู่แล้ว ตำรวจเห็นก็น่าจะจัดการได้เลย

เขาก็บอกว่า ถ้างั้นใช้ RFID กับป้ายวงกลมไม่ดีกว่าหรือ ตรวจง่ายกว่า

เราก็บอกว่า มันก็ได้  ถ้าบังคับใช้กับรถทุกคนได้  แต่มันก็เลี่ยงได้ถ้ามีคนไปเอา RFID tag ออกจากป้ายวงกลม  ตำรวจก็ยิ่งมองไม่เห็นใหญ่  แล้วเจ้า RFID มันก็ใช่ว่าทำงานได้ผล 100%  ก็อย่างกรณีบัตรทางด่วน เดี๋ยวได้บ้างไม่ได้บ้าง…

เขาก็ยังยืนยันว่าโปรเจค detect ทะเบียนรถยนต์มันไร้สาระมากๆ… ทำไปทำไมก็ไม่รู้

:sick:

ไม่รู้ว่า เราเป็นพวกฉลาดน้อยที่คอยตื่นเต้นกับเทคโนโลยีมากเกินไป  หรือเขาเป็นพวกวิสัยทัศน์แคบกันแน่..
แต่เรามองว่า โปรเจค detect ป้ายทะเบียนรถยนต์เนี่ย เป็นโปรเจคที่ไม่ไร้สาระนะ   อย่างกรณีที่บอกว่าใช้ตรวจจับรถที่ถูกขโมย นั่นก็เป็นเพียงแค่ตัวอย่างหนึ่งเท่านั้น  เรามองว่าการ detect ทะเบียนรถ เป็นรุปแบบหนึ่งของการอ่านตัวอักษรที่ถูกจำกัดกฎขึ้นมา  ถ้าต่อยอด ก็สามารถทำโปรแกรมอ่านตัวอักษรไทยได้ (ซึ่งก็มีทำกันบ้างแล้ว) และถ้ามีคนศึกษาต่อยอดไป สามารถพัฒนาเป็นโปรแกรมอ่านหนังสือภาษาไทยให้คนตาบอดได้ก็ดีเลย..

มันก็เหมือนกับวิชาคณิตศาสตร์  หลายคนไม่เข้าใจบอกว่าเรียนไปทำไม  หาความสัมพันธ์ของตัวเลขไปทำไม  และทำไมถึงได้มีนักคณิตศาสตร์ที่วันๆ เอาแต่ดูนก ต้นไม้ ใบหญ้า เพื่อความลำดับความสัมพันธ์ของการก้าวเดินของนก  การงอกของกิ่งไม้ อัตราเติบโตของใบหญ้า  ตัวเลขพวกนี้จะไปมีประโยชน์อะไร?

เฮ้อ..

ณ วันนี้มันอาจจะไม่มีประโยชน์ในสายตาของคนคนหนึ่ง  แต่เมื่อวันหนึ่งมันใช้ทำนายเหตุการณ์ต่างๆ ได้  มันก็กลายเป็นขุมทรัพย์ทันที..

บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่า สิ่งที่นายทุนส่วนใหญ่หรือผู้มีอำนาจส่วนใหญ่ขาดคือจินตนาการ  ไม่สามารถต่อยอดงานสร้างสรรค์ งานวิจัย งานค้นคว้าได้
กระทั่งกรณีของ Facebook หรือ Google เองก็เถอะ   แรกเริ่มที่เขาคิดไอเดียทำ web application สำหรับแชร์รูปในกลุ่มเพื่อน  หรือ ทำ search engine ที่ไม่ต้องเลือก categories แค่พิมพ์ keyword ก็เจอเลย..  แรกเริ่มเดิมทีใครๆ ก็มองว่าไร้สาระ  ใครจะใช้…
แต่ปัจจุบันนี้ต้องถามว่า ใครบ้างที่ไม่รู้จัก และใครบ้างที่ไม่เคยใช้….

ว่าแล้วก็นึกถึงเรื่องคุณครูที่ขโมยความฝันของเด็กๆ  ที่พี่จิก ประภาส ชลศรานนท์เคยเขียนไว้ในคอลัมภ์คุยกับประภาส..   (นึกไม่ออกว่าอยู่เล่มไหน  ไว้หาเจอจะมาลงอีกที)

เฮ้อ… :sick:

One Response to “ทำไปทำไม?”

  1. noopook Says:

    มีความพยายามที่จะสร้าง?

    ลูกพี่ลูกน้องของหวานเขาทำโปรแำกรมนี้ออกมาให้ใช้งานกันนานแล้วเหมือนกันนะ

    http://www.ppainnovation.com/

    เขาคิดว่าไม่มีประโยชน์ เขาก็ไม่คิดที่จะทำมัน และไม่คิดว่าจะมีใครสามารถให้ข้อมูลที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจมาทำได้ ก็ปล่อยเขาไป ให้คนที่คิดว่ามันมีประโยชน์ ทำและได้ประโยชน์จากมันดีกว่านะ

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: