« »

คิดถึงซานฟรานไหม?

by nuch

ช่วงนี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?  อยู่ๆ พวกเพื่อนๅ ที่เคยเรียนหรือรู้จักกันที่ซานฟรานก็เกิดอาการคิดถึงอดีต โพสรูปสมัยที่ยังอยู่ในซานฟรานกัน

ถ้าถามเราว่าคิดถึงซานฟรานไหม?

เราก็ตอบไม่ถูก…

คำว่า “คิดถึง” มักจะหมายถึงระลึกถึงเรื่องดีๆ เรื่องที่ประทับใจที่เกิดขึ้นในอดีต
แต่..
สำหรับเรา.. มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นมากมายที่ซานฟราน  แต่ในเรื่องดีๆ นั้นก็มีเรื่องร้ายๆ ที่ทำเราปางตายเกิดขึ้นเช่นกัน

ช่วงเวลาในอเมริกาที่ดีที่สุดสำหรับเรา คือครั้งที่เราได้ไปเที่ยวและเล่น snowboard กับเพื่อนๆ เป็นครั้งแรก (ช่วงเวลาในคลิปวิดีโอที่อยู่ในบล็อคเพราะมัน.. ไม่มีวันอยู่แล้ว…)
ถ้าจะคิดถึง เราก็อยากจะคิดถึงแต่ช่วงเวลานี้..  แต่ทว่า ความทรงจำมันเหมือน linked list ที่ผูกติด pointer ไว้ต่อเนื่องตลอดเวลา พอนึกถึงช่วงเวลานั้น มันก็ทำให้นึกถึงคน นึกถึงเพื่อนๆ ของเพื่อนๆ  นึกถึงเหตุการณ์ในลำดับต่อๆ มา มันเหมือนกับหนังนะ ที่ทุกอย่างประดังเข้ามาพร้อมกันหมด

พวกเพื่อนๆ ที่เรารู้จักหลังจากกลับจากอเมริกา มักจะถามเราว่า ทำไมเราไม่อยู่ต่อที่นั่น  เรากลับมาเมืองไทยทำไม?

แรกๆ เราก็ไม่เข้าใจนะว่า ทำไมเขาถึงคิดว่าที่นั่นน่าอยู่  เขาคิดว่าการมีชีวิตอยู่ที่นั่นง่ายนักหรือ  แรกๆ เราก็อธิบายไปว่า ทำไมเราถึงอยากกลับเมืองไทยนัก  เพราะในช่วงปีสุดท้ายที่อยู่ที่นั่น มันมีเหตุการณ์หลายอย่างที่ทำให้เราเห็นว่า เมืองไทยแม้จะไม่ได้มีระบบอะไรที่สะดวกสบายเท่าที่นั่น แต่ก็น่าอยู่กว่ามากๆ  แต่ไม่ว่าอธิบายยังไง เขาก็เหมือนไม่เชื่อ ไม่ก็ไม่เข้าใจ..
หลังๆ เวลาโดนถามคำถามนี้  เราก็เลยมักจะตอบไปแบบยิ้มๆว่า “อ๋อ เพราะอกหักค่ะ” :D
เป็นคำตอบที่ใช้ได้ผลมากๆ  เพราะจะไม่มีคำถามใดอื่นต่อมาเลย

หลายคนมักจะคิดว่า การตัดสินใจในปีสุดท้ายของเราเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดมหันต์   มันก็อาจจะใช่ .. เพราะการตัดสินใจครั้งนั้นทำให้เราพลาดโอกาสต่างๆ ในชีวิต ทำให้เราถูกมองว่าเป็นคนไร้ค่าไปช่วงหนึ่ง

ตอนกลับมาใหม่ๆ หนึ่งในสิ่งที่เรากลัวที่สุดคือ เรากลัวอาจารย์ที่มีพระคุณกับเรา ช่วยสนับสนุนเรา รวมถึงเขียน letter of recommendation ให้เรา จะดุว่าเรากับการที่เราตัดสินใจแบบนั้น
แต่.. คำถามแรกที่อาจารย์ถามเราเลยคือ “คุณได้ความรู้กลับมาไหม? ได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นไหม?”
อาจารย์ก็ยกตัวอย่างทั้ง Bill Gates, Steve Jobs และใครอีกหลายคน…

น่าแปลก ทั้งๆ ที่ใครต่อใครมองว่าเราเป็นคนล้มเหลว เราเป็นคนไร้ค่า  แต่อาจารย์ก็ยังเชื่อมั่นในตัวเรา  และยังสนับสนุนในทุกทางที่เราเลือก

ณ ตอนนี้ เราก็ยังเชื่ออยู่ลึกๆ ว่าการตัดสินใจของเราไม่ใช่เรื่องที่ผิดพลาด  แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีอะไรเป็นเครื่องพิสูจน์ก็ตาม
เราสูญเสียโอกาสมากมายจากการตัดสินใจครั้งนั้น แต่.. ณ วันนี้ เราไม่แน่ใจว่า โอกาสต่างๆ ที่เข้ามานั้น มันเป็นโอกาสที่ดีจริงๆ หรือเปล่า?  มันจะกลายเป็นกรงขังกรอบความคิดเราอีกหรือเปล่า?  มันจะทำให้เรากลายเป็นคนที่ดูถูกดูแคลนผู้อื่นหรือเปล่า? มันจะทำให้เราเป็นคนหยิ่งยโสทะนงตัวหรือเปล่า?

คิดถึงซานฟรานไหม?

เราคงคิดถึงแค่ช่วงเวลาที่เรามีอิสระ  ช่วงเวลาที่เราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง  ประสบการณ์เหตุการณ์ต่างๆ ที่ไม่สามารถหาได้เลยในเมืองไทย  (และเป็นเพียงประสบการณ์ที่น้อยคนที่ไปศึกษาต่อต่างประเทศจะเจอด้วย)

แต่ถ้าให้เลือกสถานที่ที่จะใช้ชีวิตอยู่จนตาย  เราขอเลือกเมืองไทย.. :)

3 Responses to “คิดถึงซานฟรานไหม?”

  1. tone Says:

    Snowboard trip…. I remember myself being gracefully dragged away in a canoe through the crowd via a jetski… Nearly all of the people from that trip have gone away.

    For some reason I’ve been thinking a lot about the “golden age” of SF life, when I actually had people I could hang out with and talk about things. Pulling allnighters playing random games. The past year has been really empty, with me feeling like I’m the last of my kind. Yet, I’m still here :/

    I think as long as we are alive, every bad decisions/failures are only temporary. We can always bounce back or have a change in our perspective on them later.

    Oh P nuch you might wanna check this DS game out. I think you might like it. I enjoyed the demo.

    http://www.aksysgames.com/999/agegate

  2. nuch Says:

    Thanks, Tone.

    The 999 game looks interesting. It’s similar to the flash-based “escape from the room” game. I might check it out after finishing my paper.
    8)

  3. tum sama Says:

    คิดถึงเวลาเก่าๆที่โน่นอ่ะพี่ เวลาไปเที่ยวด้วยกัน หรือทำกับข้าวกินกัน ไม่ได้อลังการอะไรมากมาย หรือเตรียมตัวอะไรกัน แต่ทุกๆคนก็ช่วยกันทำให้มันออกมาสำเร็จได้ รู้สึกสนุกมากมายเลยนะ ตอนนี้กลับมาแล้ว อาหารอะไรมีมากมาย ที่เที่ยวมีเยอะแยะ แต่รู้สึกว่ามันไม่เหมือนสมัยนั้นเลยยังไงก็บอกไม่ถูก ขาดบางอย่างไป นึกถึงเวลาเก่าๆ ดูรูปเก่าๆแล้วซึ้งอ่ะ หรือว่าเราแก่ไปแล้วนี่ ยังไงก็จะอยู่ใกล้ไกล เราก็ยังไม่ลืมกันนะ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนอ่ะ อยากกลับไปอีก ถ้ามันจะได้อยู่พร้อมกันกับทุกคนอีก แต่ถ้าไม่ ก็จะรอเพื่อนๆทุกคนกลับมาเจอกันที่ไทยดีกว่า

    คิดถึงงงงงงงง

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: