« »

#WhenIWasYoung

by nuch

เห็นใน Twitter เล่น #WhenIWasYoung กัน  แต่ว่า… เราขี้เกียจพิมพ์ในมือถือ  มาตอบเล่นในบล็อคล่ะกัน
(หาเรื่องเขียนบล็อคซะงั้น)

จริงๆ วีรกรรมวัยเด็กเรา ก็มีหลายเรื่องนะ  แต่ก็ไม่ถึงกับผจญภัยหรอก  ถูกเลี้ยงมาให้เป็นเด็กเรียบร้อย อยู่ในโอวาท (แต่ดันมากบฎตอนโต)

ถ้าให้พิมพ์เป็นข้อความสั้นๆ ตามข้อจำกัดใน twitter เราก็คงพิมพ์ตอบว่า

#WhenIWasYoung เคยเขียนบทความ 2 เรื่อง ได้ลงหนังสือพิมพ์ 2 ฉบับ

ก็คงเพราะเคยได้ลงหนังสือพิมพ์ด้วยล่ะมั้ง เลยทำให้กลายเป็นคนชอบเขียน ชอบบันทึกไปซะแล้ว :whistle:

จริงๆ ช่วงหยุดปีใหม่ที่ผ่านมา มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น ที่เราอยากจะเล่าสู่กันฟัง โดยเฉพาะคนที่เป็นพ่อเป็นแม่ที่เลี้ยงลูกราวกับไข่ในหิน..  เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันตอกย้ำเรื่องนักฆ่าความฝันเหลือเกิน  บางทีเราก็สงสัยว่า พ่อแม่รักลูกจริงๆ หรือเห็นเป็นเพียงเครื่องชดเชยความฝัน …
และการที่เราสงสัยว่า พฤติกรรมของพ่อแม่แบบนี้เป็นเรื่องเห็นแก่ตัวเหรือเปล่า จะเป็นบาปกับเราไหมนะ…

อยากจะเล่ารายละเอียดมากกว่านี้นะ  แต่ก็ไม่แน่ใจว่า จะเหมาะสมหรือไม่ เพราะมันเป็นเรื่องของคนอื่น ซึ่งเขาอาจจะมองว่าเป็นเรื่องส่วนตัว หรือเรื่องภายในครอบครัวเขาก็ได้  ไม่อยากให้เราไปยุ่ง (แต่มาบ่นมาระบายให้เราฟัง)

เฮ้อ  บ่นแต่ต้นปีเลยเรา…

ก็ได้แต่หวังว่า คนเป็นลูกจะเข้มแข็งพอ ที่ยืนหยัดที่ไล่ตามความฝันตัวเอง  ไม่ปล่อยให้โดนฆ่าทิ้งแต่ฝ่ายเดียวหรอกนะ

เราไม่เข้าใจเลยว่า การที่พ่อแม่ฆ่าความฝันของลูก และบังคับในลูกเดินในทางที่เขาไม่ชอบ พ่อแม่คิดแต่เพียงว่า มันคือทางที่ดีที่สุด นุ่มลื่นที่สุดเท่านั้นหรือ?   พ่อแม่เคยฉุกคิดบางไหมว่า บางทีทางที่เลือกให้คุณลูกนั้นน่ะ ถึงจะดีเลิศปานใด แต่คุณลูกต้องเดินเส้นทางนั้นด้วยอาการเซ็งกะตายไปทั้งชีวิตน่ะ มันคือความสุขของคุณลูกจริงๆ หรือ?   พ่อแม่ทำไปเพื่อความสุขของลูกหรือความสุขของตัวเองกันแน่?

เราเองก็ไม่มีอำนาจจะไปทัดทานอะไรกับคนเป็นพ่อเป็นแม่ได้  (เกลียดเหลือเกิน กับเหตุผลที่ว่า “ไม่เคยเป็นแม่คนก็ไม่มีวันเข้าใจคนเป็นแม่หรอก”) เราทำได้แค่เพียงให้กำลังใจเท่านั้นเอง…
จะว่าสงสารก็สงสาร เสียดายก็เสียตาย  คนที่มีความสามารถ มีพรสวรรค์  กลับต้องถูกขัง เพียงเพราะว่า พ่อแม่รักและหวงมากเกินไป… :sick:

#WhenIWasYoung (ฉบับยาว) เราเคยฝันว่าโตขึ้นมาอยากทำเบื้องหลังหนัง อยากทำการ์ตูน …  แต่หลังจากหลายสิ่งหลายอย่างผ่านไป  และรู้ได้ว่า โลกความจริงไม่สวยงามอย่างที่คิด  งานที่เคยคิดว่าทำสนุก กลายเป็นความทุกข์   ความฝันเราก็เปลี่ยนไป…  ตอนนี้ฝันของเราเป็นอะไรที่มากกว่าทำเบื้องหลังหนังแล้วล่ะ… (ขออุบไว้ก่อน  ถือเคล็ดว่าถ้าบอกก่อนเดี๋ยวจะไม่มีวันเป็นจริง ) :wink:

ป.ล.
สวัสดีปีใหม่ค่ะ  อาจจะช้าไปหน่อย แต่ก็ยังไม่พ้นสัปดาห์    :D
ขอให้คนที่อ่านบล็อคนี้ และคนที่รู้จักเจ้าของบล็อคนี้ จงโชคดีทวีสุข คิดสิ่งใดให้สมปรารถนาตลอดกาล และตลอดไปเทอญ  ^__^

2 Responses to “#WhenIWasYoung”

  1. Noopook Says:

    สวัสดีปีใหม่นะนุช

  2. nuch Says:

    สวัสดีปีใหม่ และสวัสดีวันเด็กนะหนูพุก ^__^

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: