« »

องศาที่ 327 (ตอนที่ 1)

by Ren

INT. ห้องนั่งเล่นบ้าน Makihara

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น Vermillion เดินมารับสาย

Vermillion

    สวัสดีครับ บ้านมากิฮาระครับ … อ๋อ สวัสดีครับ Professor Cartouche .. ดร. Makihara ไม่อยู่ครับ … เอ๋.. อะไรนะครับ .. คุณ Ren หายตัวไป?..เอ๋? ..ร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรือ ครับ… ครับ เดี๋ยวผมจะช่วยเช็คดูให้ครับ ถ้าได้ข่าวคืบหน้ายังไง ผมจะติดต่อกลับครับ.. ครับ.. สวัสดีครับ

Vemillion วางสายโทรศัพท์  Sui เข้ามาทัก

Sui

    ใครโทรมาหรือ Vermillion

Vermillion

    Professor Cartouche คุณพ่อของ Ren ครับ ท่านโทรมาถามหา คุณ Ren ครับ

Sui

    เอ๋ ? Ren กลับไปอเมริกานานแล้วไม่ใช่หรือ?

Vermillion

    เอ่อ คุณ Ren หนีออกจากบ้านครับ Professor Cartouche บอกว่า พาสปอร์ดของตุณ Ren ไม่อยู่ และลองเช็คกับสายการบินแล้วพบว่า คุณ Ren ได้เดินทางมาญี่ปุ่น ซึ่งควรจะถึงเมื่อเช้านี้ครับ

Sui

    เอ๋? แล้วทำไม Ren หนีออกจากบ้านล่ะ?

Vermillion

    Professor Cartouche ไม่ได้บอกรายละเอียดครับ ท่านบอกแค่ว่ามีปัญหาไม่เข้าใจกัน และสุขภาพร่างกายของคุณ Ren อยู่ในระดับที่ไม่ดีด้วย ท่าทางท่านจะเป็นห่วงคุณ Ren มากเลยนะครับ

Sui

    แหม. Vermillion ลูกสาวคนเดียวของเขานี่ เอ.. ถ้า Ren มาที่ญี่ปุ่น คนที่ Ren น่าจะติดต่อก่อนใครน่าจะเป็น Kira นะ Kira อยู่ไหนหรือ?

Vermillion

    คุณ Kira อยู่ที่ห้องชมภาพยนตร์ครับ

 

INT. ห้องดูหนัง บ้าน Makihara

Kira นั่งดูหนังซอมบี้อยู่ที่โซฟา  Sui กับ Vermillion เดินเข้ามา

Vermillion

    คุณ Kira ครับ วันนี้คุณ Ren ติดต่อคุณหรือเปล่าครับ

Kira

    ไม่นี่ วันนี้ไม่มีสายจากอเมริกาเลยนี่

Kira ตอบโดยไม่ได้ละสายตาจากจอภาพ

Vermillion

    มีครับ เมื่อครู่นี้ จาก Professor Cartouche คุณพ่อของคุณ Ren ครับ

Kira ยังคงนั่งนิ่ง สายตาอยู่ที่ฉากบู๊ซอมบี้

Vermillion

    Professor Cartouche บอกว่า คุณ Ren หนีออกจากบ้านครับ และมีหลักฐานว่าคุณ Ren ได้เดินทางมาถึงญี่ปุ่นเมื่อเช้านี้ คุณ Ren ไม่มีญาติพี่น้อง หรือเพื่อนที่นี่ ยกเว้นพวกเราครับ จึงเป็นไปได้สูงว่าคุณ Ren น่าจะติดต่อคุณ Kira คนที่คุณ Ren สนิทมากที่สุดที่นี่ เมื่อครั้งที่คุณ Kira ปฎิบัติงาน Bodyguard ให้คุณ Ren

Kira

    ยัยนั่นไม่ได้ติดต่อฉันนะ

Vermillion

    แล้วคุณ Kira พอจะทราบไหมครับว่าคุณ Ren น่าจะไปที่ไหน

Kira

    ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ

Vermillion

    ช่วงที่คุณ Ren อยู่ญี่ปุ่น คุณ Kira ก็อยู่กับเธอตลอดเวลานี่ครับ คุณ Kira น่าจะทราบนะครับว่าคุณ Ren ชอบไปที่ไหนบ่อยๆ มากที่สุด

Kira

    ฉันจะไปรู้หรือ หน้าที่ฉันก็แค่คุ้มครองเธอในช่วงงานสัมมนา นอกจากโรงแรมกับ convention center แล้ว ก็ไม่มีที่ไหนที่เธอไปอีก ยกเว้นตอนที่เธอหนีออกไปเดินเล่น

Vermillion

    ที่ไหนครับ!?

Kira

    ก็มีหลายๆ ที่ในโตเกียว ยัยนั่นเดินไปทั่วเมืองเลย

Vermillion

    แล้วไม่มีที่ไหนที่เป็นที่พิเศษสำหรับคุณ 2 คนเลยหรือครับ

Kira

    จะไปมีได้ไง กว่าจะตามหาตามตัวกลับได้ หลบพวกมาเฟียที่จ้องจะจับดัวเธอกันให้วุ่น โชคดีที่ตอนที่ถูกรุมในตึกร้าง มันเป็นสถานที่ที่ฉันคุ้นเคย ก็เลยพาหลบออกมาได้

Vermillion

    ตึกร้างที่คุณ Kira คุ้นเคย?? ใช่ตึกในเขต 3 ที่คุณ AT6 ….

Kira เงียบไปสักพัก

Sui

    เอ๋ ตึกร้างในเขต 3 ที่อยู่ใกล้โบสถ์ที่หอระฆังจะดังทุก 6โมงเช้า และ 6 โมงเย็นใช่ไหม?

Kira

    ใช่

Sui

    งั้น Ren น่าจะไปที่นั่นนะ Vermillion เรารีบไปกันเถอะ

Vermillion

    ครับ คุณ Kira จะไปด้วยกันไหมครับ

Kira

    เรื่องอะไรฉันต้องไปด้วยล่ะ ยัยนั่นไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ มาก็ไม่บอก ทำไมต้องไปรับด้วย

Sui

    นายไม่คิดบ้างหรือว่า Ren อยากเจอนายมากที่สุด

Kira ยังคงนิ่งเงียบ สายตายังคงมองไปที่จอภาพ

Vermillion

    เมื่อครู่ที่ Professor Cartouche ติดต่อมา ท่านบอกว่าอาการของคุณ Ren แย่ลงมาก ถึงแม้ท่านจะไม่บอกรายละเอียดว่า คุณ Ren หนีออกจากบ้านด้วยเหตุผลใด แต่ผมคิดว่าสาเหตุน่าจะมาจากเรื่องสุขภาพของคุณ Ren นะครับ บางที คุณ Ren อาจจะ….

Kira

    แต่ยัยนั่นไม่ได้ติดต่อฉันนี่ แสดงว่าไม่อยากให้ฉันเข้ามายุ่งด้วย และฉันก็เคารพการตัดสินใจของยัยนั่น

Sui

    Kira นายนี่มันไร้หัวจิตหัวใจจริงๆ ไม่คิดบ้างหรือว่า Ren กำลังกลัว และต้องการนายอยู่นะ

Kira

    ฉันเป็นหุ่นยนต์ ฉันไม่มีหัวใจอยู่แล้ว

Sui

    KIRA!!! นายนี่..!!! … ไปกันเถอะ Vermillion ปล่อยหุ่นยนต์เย็นชาเขาไปเถอะ

Sui เดินออกจากห้องไปด้วยความโมโห

Vermillion

    …..
    คุณ Kira ครับ คุณแน่ใจแล้วหรือครับ ถึงพวกเราจะเป็นหุ่นยนต์ มีความรู้สึกนึกคิดด้วยระบบ A.I. แม้ว่าจะไม่ใช่มนุษย์จริงๆ แต่พวกเราก็มีอารมณ์ความรู้สึกนะครับ
    คุณ Kira ยังจำตอนที่คุณสูญเสีย AT6 ได้ไหมครับ
    คุณคงไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกนะครับ

Kira ยังคงนั่งนิ่งไม่สนใจอะไรยกเว้นจอภาพที่ฉายหนังซอมบี้  Vermillion ยืนมองสักพักแล้วเดินออกไป


เนื่องจากมันยาว… ขอแยกเป็นสองตอน (อีกสักพักตอน 2 จะขึ้นเอง)

3 Responses to “องศาที่ 327 (ตอนที่ 1)”

  1. Noopook Says:

    อ้าว ตอนที่หนึ่งเหรอ นึกว่าเป็นตอนต่อจากองศาที่แล้ว แต่ก็นะ ถัดมาอีกตั้ง262.89 องศานี่นา เรื่องน่าจะผ่านมาเยอะพอสมควร

    โอเค พลิกหน้าย้อนอ่านกันยาวเลย ตกลงความเดิมจากตอนที่แล้ว คือ Ren แอบชอบ Kira อยู่และอยากได้รับความสนใจและเอาใจใส่จาก Kira อย่างน้อยเท่าที่คนรู้จักกันพึงจะมีต่อกัน แต่ดูเหมือน Kira จะไม่ได้คิดแบบนั้น เนื่องด้วยสาเหตุบางอย่างที่ไม่มีใครรู้ ใช่มะ

    ตอนใหม่นี่ Ren ป่วย มีอันตรายถึงชีวิต อืมม์ แต่ลองวัดใจดูด้วยการทำตัวหายไปอย่างลึกลับเพื่อที่จะดูว่าคนที่ตัวเองสนใจจะมีพฤติกรรมยังไงน่ะเหรอ อืมม์…. อ่านรอบแรก เราคิดว่าถ้า Ren อยากเจอ Kira จริงๆ ก็น่าจะลองโทรมาคุยตรงๆซักหน่อย แต่คิดอีกที รู้สึกว่าบางอย่างที่เธอกลัวคงจะเกิดขึ้นแน่ๆถ้าเธอโทรมา ถ้าจะต้องมีบทสนทนาแบบแสนเย็นชาของ Kira ที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี สู้ทำแบบที่เธอทำในเรื่องนี้ดีกว่า ….. โอเค ไม่มีผิดไม่มีถูกอยู่แล้ว บางทีการทำอะไรแปลกๆดูมั่ง คงจะดี ดีกว่าความรู้สึกที่เหมือนกับถูกจำกัดให้ไม่สามารถทำอะไรหรือแก้ไขอะไรได้อีกแล้วล่ะมั้ง

    รอลุ้นต่อว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะเป็นยังไง แล้วจะเจอกันไม๊เนี่ย

    สุขสันต์วันเกิดนะ นุช ขอให้ทำ Thesis สำเร็จเสร็จสมบูรณ์ แล้วก็ได้คะแนนยอดเยี่ยมไปเลยนะ

  2. nuch Says:

    จะเรียกว่าต่อก็ได้ ไม่ต่อก็ได้.. เป็นอีกเหตุการณ์ไปเลยที่ยังอ้างอิงตัวละครเดิมๆ น่ะ

  3. ม้าลายกระป๋อง Says:

    แฮปปี้ด้วยคน :D
    อืม ไม่เคยอ่านการ์ตูนเรื่องนี้แฮะเลยนึกบุคลิกไม่ออก
    แต่จากที่อ่านของพี่หนูปุ๊กแล้วก็เห็นคล้ายๆกันนะ
    เดี๋ยวรออ่าน 2 ตอนจบค่อยตอบละกันนะฮะคุณพี่

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: