« »

หนังสือเก่าๆ

by nuch

คุณค่าของหนังสือมันอยู่ที่ไหนนะ?

เราเคยคิดว่า คุณค่าของหนังสืออยู่ที่เนื้อหาข้างใน มากกว่ารูปลักษณ์ภายนอก…

มีหนังสือเก่าๆเกือบขาดเล่มหนึ่ง ปกก็ไม่สวยงาม กระดาษก็ใช่ว่าจะเป็นกระดาษอย่างดี  มันบันทึกเรื่องราวอะไรต่างๆ ไว้มากมายสารพัด
เมื่อตอนมันวางอยู่บนชั้นหนังสือ ก็ไม่มีใครสนใจจะหยิบอ่าน  แต่เมื่อมันตกลงมากางแหมะที่พื้น  บางคนก็ไม่แม้แต่จะเหลียวมอง  บางคนเหลือบมองเห็นข้อความที่มีประโยชน์สำหรับตัวเอง ก็แวะอ่าน  แต่อ่านจบก็วางแหมะที่เดิม…  จะมีสักกี่คนนะที่เข้ามาอ่าน จัดเก็บ และซ่อมให้มันดีขึ้น….

แล้วตัวหนังสือเองล่ะ? มันจะรู้สึกยังไง… มันคงรู้สึกดีใจที่มีใครมาหยิบมัน  รู้สึกยินดีที่มีคนมาอ่าน และรู้สึกสุขใจที่เนื้อหาข้างในตัวมันส่งผลประโยชน์ต่อผู้อ่าน….
แต่.. ขณะเดียวกัน มันจะรู้สึกทุกข์ใจไหมนะ ที่คนอ่าน สักแต่เข้ามาอ่าน เห็นบทความีประโยชน์กับตัวก็ฉีกออกไป  หรือหากแม้เอาไปถ่ายเอกสาร ก็กระแทบตบหนังสือจนตัวหนังสือแทบจะกระดอนออกมา  ทำราวกับว่าหนังสือมันไม่มีคุณค่าอะไรให้น่าถนอมเลย… 
แต่.. ถ้าไม่มีใครอ่านใครสนมันเลยล่ะมันจะรู้สึกเหงา รู้สึกเศร้าใจไหม
หรือถ้ามีคนมาสนใจที่รูปเล่มรูปปกที่สวยงาม แต่ก็แค่ชื่นชมภายนอก ไม่สนใจจะหยิบอ่าน หรือหยิบมาแล้ว อ่านไปแล้ว ไม่ได้เกิดความประทับใจใดๆ..  หนังสือมันจะรู้สึกยังไงนะ

แล้ววันหนึ่งชะตาของหนังสือเล่มนั้นก็เปลี่ยนไป..  มันถูกเอาไปพิจารณาว่า มันควรจะได้รับการซ่อมแซมแล้วให้ไปอยู่ห้องหนังสืออ้างอิง จัดเป็นหนังสือหายาก หรือ มันควรโดนโละขาย หรือส่งไปทำเป็นกระดาษรีไซเคิล

เจ้าหนังสือเก่า.. มันอยากจะขอให้คนที่เคยอ่านมัน คนที่มันเคยให้ประโยชน์..ช่วยกลับมาช่วยเหลือมัน.. แต่.. คนเหล่านั้นก็หายเงียบไป  เพื่อนหนังสือที่เคยแชร์ชั้นหนังสือด้วยกันก็หันหลังให้มัน ไม่สนใจแม้จะเหลียวมาดู หรือจะมายืนใกล้ๆ
หนังสือเก่ามันคงเสียใจมากๆ  น้ำตามันก็เลยไหล หน้ากระดาษก็เปียก ทำให้หมึกเลือนบ้าง พอมันแห้ง หน้ากระดาษบางหน้าก็ติดกัน เปิดอ่านต่อไม่ได้ 
วันพิจารณาตัดสินก็มาถึง.. ความที่เปิดบางหน้าไม่ได้ ฝืนเปิดก็ขาดวิ่น…  เจ้าหนังสือเก่าก็เลยโดนพิจารณาว่าสมควรไปส่งทำเป็นกระดาษรีไซเคิล…   
เจ้าหนังสือเก่าเสียใจมาก…  แต่..นี่คือชะตาของมัน..  ต่อให้มันอยู่ มันก็ไม่ได้มีคุณค่าอะไรเลย  มันหายสักเล่มจากชั้น เพื่อนหนังสือก็คงไม่รู้สึกรู้สา  คนอ่านก็คงไม่รู้ตัว…  แต่.. มันก็คือชะตาของมัน..  มันเกิดความน้อยอกน้อยใจว่ามันช่างด้อยค่ายิ่งนัก  แม้ว่ามันจะเคยให้ประโยชน์กับใครมาบ้าง.. แต่นั่นไม่ได้นับเป็นคุณค่าของมันเลยหรือ….
เพราะมันไม่ได้ถูกห่อหุ้มด้วยปกที่สวยงาม  เพราะความที่มันไม่มีสีสันที่ล่อตา…  น้อยคนนักที่เข้ามาหยิบมัน และรู้ถึงคุณค่าของมัน..  แต่.. เมื่อเขาอิ่มกับคุณค่านั้นแล้ว.. เขาก็ลืมไปว่าใครคือผู้ทำให้เขาอิ่ม… วันที่มันเจ็บ มันลำบาก.. ก็ไม่มีใครจะอยู่ช่วยหนุนมัน…   มันคงด้อยค่ามากๆ เลยซินะ…  มันหายไป ตายไป  เปลี่ยนสภาพเป็นกระดาษรีไซเคิล ก็คงจะเป็นเรื่องดีก็ได้ … 


บางทีเวลาเราก็รู้สึกแย่ ที่เวลาเราเลือกซื้อหนังสือ เรายังเลือกจากสภาพรูปเล่ม  เราต้องคัดเอาเล่มที่อยู่ในสภาพที่ดีสุด… แต่บางครั้ง.. ถ้าเป็นหนังสือที่เหลืออยู่เล่มสุดท้าย  แม้ว่าจะยับเยินยังไง  หากเนื้อหาข้างใจคือเรื่องที่ถูกใจเรา.. เราก็ยังจะซื้อนะ…  เราจะเอาไปซ่อม รักษาให้มันอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด และอยู่กับเราให้นานที่สุด….
เหมือนจะมีแค่เรากับเพื่อนสนิทเราเท่านั้นล่ะมั้ง.. ที่แม้ว่าหนังสือจะวิ่นยังไง ตราบใดเนื้อหาข้างในมันดี.. เราก็ยังจะเลือกเก็บมันไว้…  
สำหรับเรา คุณค่าของหนังสือ อยู่ที่เนื้อหาข้างใน…  แต่การที่เราเลือกเล่มที่สภาพดี.. นั่นเป็นเพราะเราต้องการจะให้มันอยู่กับเราให้นานที่สุด… ไม่ใช่เพราะว่ามันสวยแต่ภาพนอกหรอกนะ.. 

One Response to “หนังสือเก่าๆ”

  1. Noopook Says:

    ถ้าหนังสือเป็นคน พฤติกรรมพวกนี้มันจะรับได้ไม๊นะ กับบางเล่มที่เนื้อหาส่วนนึงประทับใจก็ถูกเราอ่านแล้วอ่านอีกเฉพาะส่วนนั้น ยังกับเนื้อความส่วนอื่นไม่สำคัญ บางเล่มถูกซื้ออ่านฆ่าเวลาเช่นตอนเดินกลับบ้านแล้วก็ไม่ได้ถูกหยิบขึ้นมาอ่านอีกเลย บางเล่มถูกเอาไว้อ่านในร้านหนังสือเท่านั้น แต่ไม่ซื้อ บางเล่มก็ถูกซื้อเพื่อให้แค่ครบทั้งชุด แต่ตัวมันเองเดี่ยวๆเราก็ไม่ค่อยให้คุณค่าเท่าไหร่ บางเล่มก็ซื้อเพราะซีดีดีวีดีที่แนบมาด้วย บางเล่มใช้วาดรูปเล่นข้างในเวลาไม่มีกระดาษเปล่า หรือเขียนข้อความในเวลาเร่งด่วน บางเล่มถูกเราตัดเอารูปข้างใน บางเล่มที่ใหญ่มีน้ำหนักดีก็เอาไปตีแมลงไม่พึงประสงค์ รองเก้าอี้ที่ความสูงไม่พอ วางทับของหรือกระดาษให้เรียบ บางเล่มที่บางและเล็กก็ถูกเอาไปใช้คั่นหน้าหนังสืออีกเล่มบ้างก็มี …ทั้งหมดนี่ ถ้าเปลี่ยนเป็นพฤติกรรมกับคน คงแย่พิลึก… เหะ เหะ

    ถ้าอ่านโพสต์ก่อนๆสองอัน เรียงมาจนถึงโพสต์นี้ โพสต์นี้เป็นโพสต์เกี่ยวกับอะไรเราพอรู้แล้วล่ะ เราว่านุชก็แต่งดีนะ อ่านเข้าใจดี

    อ่ะ ขออนุญาติ เราช่วยแต่งต่อแบบกลายๆ นะ

    แม้จะสับสนในคุณค่าของตัวเองที่มีต่อคนรอบข้าง แต่บางด้านของเจ้าหนังสือเก่าก็รู้จักดีว่าคนเหล่านี้ก็เป็นของเขาอย่างนี้เอง ใช่บางอย่างเขาก็ผิด แต่บางอย่างจะว่าเขาจะผิดซะหมดก็ไม่ได้ จะไปเปลี่ยนเขาให้กลายมาเป็นคนเห็นคุณค่าและถนอมหนังสือก็ยิ่งยาก แม้จะทำใจลำบาก แต่เจ้าหนังสือเก่าก็รวบรวมความกล้าหาญ แล้วก็เตรียมตัวที่จะเผชิญหน้ากับการผจญภัยบนเส้นทางใหม่ในระหว่างการถูกนำไปรีไซเคิ้ล ก็ในเมื่อชะตากรรมมันเล่นตลก อาจจะดีแล้วที่หนังสือเล่มนี้ได้ถูกย้ายจากที่หนึ่งไปอีกทีหนึง เมื่อได้ออกจากที่นี่ไป ไม่แน่ว่า คนที่เห็นคุณค่าของเจ้าหนังสือเก่าอาจจะอยู่หลังไปจากนี้ คนคนนั้นที่รักและมั่นใจในคุณค่าของหนังสือเก่าๆเล่มนี้เสมอ เป็นคนที่รู้ว่าเนื้อหาทุกอย่างในหนังสือเล่มนั้นคือขุมทรัพย์ ที่ใครก็ตามที่อ่านอย่างตั้งใจก็จะได้พบ เป็นคนที่รู้ถึงความลับที่ปกหน้าปกในและเนื้อกระดาษเป็นรูปแบบที่เป็นอยู่ เป็นคนที่รู้ว่าเจ้าหนังสือเก่าเป็นหนังสือที่เป็นหนึ่งเดียว ตีพิมพ์แค่ฉบับเดียวและไม่มีหนังสือเล่มก่อนหน้านี้หรือหลังจากนี้จะเหมือนได้อีก การผจญภัยครั้งใหม่ของเจ้าหนังสือเก่าก็เริ่มต้นขึ้น

    ส่วนคนคนนั้นจะเป็นใคร อาจจะเป็นนักสะสมหนังสือโบราณเหรอ หรืออาจจะเป็นคนคนหนึ่งซึ่งไม่เคยมีหนังสือเป็นของตัวเองมาก่อนและเมื่อได้เจอ ก็รักและทนุถนอมเหมือนสมบัติล้ำค่ารึเปล่า หรือว่า ที่ไม่น่าจะเป็นคนอื่นไปได้อีก อาจจะเป็นผู้แต่งเจ้าหนังสือเก่าเล่มนี้ขึ้นมาก็ได้นะ ต้องมาดูกันต่อไป

    ยังคงเอาใจช่วย เจ้าหนังสือเก่าเล่มนี้อยู่นะ

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: