« »

ลุงเหี้ยมขี้เหงา

by nuch

ช่วงนี้ซิทคอมที่ตามดูอยู่ เริ่มไม่สนุกล่ะ..

อย่างน้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ที่แต่ก่อนเราออกจะชอบบท ชอบการเล่าเรื่อง..  ตั้งแต่วาเลนไทน์ที่ผ่านมา เดินเรื่องได้เป๋มากๆ  เขียนไม่เคลียร์ ไม่รู้จะสื่ออะไร แถมทำให้ตัวละครชายในเรื่องมันมีบุคลิกที่เละเทะไปหมด..  ยิ่งช่วงหลังๆ เล่นในลักษณะผู้ชายที่คิดว่าเพศชายเหนือกว่า ทั้งการพูดการจา ที่เรารู้สึกเหมือนกับว่า มันดูถูกเพศหญิงกันนะ.. ส่วนบทของตัวละครหญิง ก็ให้ความรู้สึกเหมือนผู้หญิงงี่เง่า… เจ้าอารมณ์..  และไม่มีการเล่าเรื่องในลักษณะนำเสนอผิดชอบชั่วดีหรืออะไรลย..  เหมือนเล่าเหตุเรื่องเมาท์ไปเรื่อยๆ แถมตอนจบแต่ละตอนก็ไม่เคลียร์อีก เลยทำให้น้องใหม่ฯ ไม่สนุกในสายตาเราเหมือนแต่ก่อน….

ก็เลยกลับมาดูซิทคอมที่เคยชอบ แต่มีช่วงหนึ่งไม่ดูเพราะเรื่องมันแทงใจดำ ยิ่งดูยิ่งคิดถึงบ้าน…  เรื่องที่ว่าคือ.. บ้านนี้มีรัก…

กลับมาดูตอนล่าสุด ตอน ลุงเหี้ยม

ลุงเหี้ยมเป็นเพื่อนข้างบ้านกับบ้านรัก .. แกเป็นทหารเก่า ดุ ขี้โวยวาย จนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้  แต่ว่า.. ลึกๆ แล้ว สิ่งที่แกทำไป ก็เพราะต้องการชดเชยความว้าเหว่ในจิตใจ …

ที่จริง.. บทลักษณะนี้ ก็มีเล่นกันมาในพวกซิทคอมสำหรับครอบครัว หรือซีรี่ย์ครอบครัวหลายๆ เรื่อง..   มีบางเรื่องที่เล่าได้ผิวมากๆ ก็เลยไม่อิน บางเรื่องก็นักแสดงไม่เก่ง.. 
แต่..
สำหรับบ้านนี้มีรัก…  เขาวาง timing ของตลกปนซึ้งได้ดี  อีกทั้งนักแสดงที่เล่นเป็นลุงเหี้ยมก็ฝีมือดีด้วย ที่ทำให้ความดุดัน ความโหดของลุงเหี้ยม ดูน่ากลัวสำหรับตัวละครในเรื่อง แต่ขำขันสำหรับคนดู…

จริงๆ เราก็มีวางตัวละครหนึ่งที่คล้ายๆ ลุงเหี้ยมในซีรี่ย์ Six degrees of relation ของเรานะ  …  จะว่าไป.. คนลักษณะคล้ายๆ ลุงเหี้ยมก็มีอยู่ทั่วไปในสังคม  ดีไม่ดีก็อาจจะเป็นคนใกล้ตัวเราเองด้วย…

.. เคยไหมล่ะ ที่ไปเจอญาติผู้ใหญ่ที่ขี้บ่น จู้จี้จุกจิก  บางคนก็ดุด่าเสียงดัง จนลูกหลานไม่กล้าเข้าใกล้ ภายนอกเหมือนเขาไม่รักใครไม่ห่วงใคร  แต่จริงๆ แล้วลึกๆ ในใจคือความห่วงใยที่มีให้มาก.. มากจนเกินไป…

บางคนอาจจะไม่เข้าใจญาติผู้ใหญ่ที่สูงอายุ ว่าทำไมถึงเรียกร้องอะไรมากเหลือเกิน  ทำไมน้อยใจง่ายเหลือเกิน ทำไมเขาใจร้อนเหลือเกิน…

คำตอบหนึ่งที่เราสามารถตอบให้ได้คือ…  คนเรา.. เมื่ออายุมากขึ้น..  คนที่อยู่รอบตัวเริ่มจากไปทีละคน ทีละคน  และเขาก็จะรู้สึกว่า เวลาของเขาเหลือน้อยลงน้อยลง…  แต่สิ่งที่อยากทำมันยังมีอยู่อีกมาก  คำสอนที่เขาอยากจะบอกจะกล่าวคนที่เขาห่วงใย มันมีมากจนเขาไม่รู้ว่าเขาจะบอกได้หมดก่อนที่เขาจะสิ้นลมไหม… 
การที่เขาใจร้อน ก็เพราะเขาอยากใช้เวลาในแต่ละวินาทีให้มันมีค่ามากที่สุด..  
การที่เขาน้อยใจง่าย  ก็เพราะว่า เขารู้สึกว่า ไม่มีใครเห็นคุณค่าของเขา  ไม่มีใครเข้าใจเขา  แม้ว่าเขาอยากจะทำอะไรต่อมิอะไรให้มากแค่ไหน มันก็ดูไร้ค่า  เหมือนทุกคนคงอยากให้เวลาของเขาหมดไปเร็วๆ…
ดูเหมือนนาฬิกาชีวิตของเขา จะเดินไวกว่าใครๆ เสียเหลือเกิน.. 

บางคน.. อาจจะบอกว่า..  ทำไมเขาต้องมาแบกรับความรู้สึกของญาติผู้ใหญ่อาวุโสที่มันเกิดจากความคิดไปเองของท่านด้วย…  เขาไม่ใช่คนเริ่ม การที่เขาไม่สนใจความคิดไปเองของท่าน ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดนี่…

อืม..  อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ผิด… 
แต่… ก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรละเลย
สำหรับเรา ไม่ว่าจะญาติ หรือเพื่อน.. ที่เราแคร์กันมากๆ  เราจะพยายามเข้าใจความรู้สึก ความคิดของเขา แม้ว่าจะเป็นความคิดไปเองของเขา เราจะต้องเข้าใจให้ได้ว่า เพราะอะไร  และถ้าเราไม่สามารถรับอะไรได้ เราก็จะบอกกันตรงๆ… 
แรกๆ คำพูดตรงๆ อาจจะเป็นเรื่องที่เจ็บปวด…  แต่..  หลังจากนั้น มันจะเกิดความเข้าใจ ความไว้เนื้อเชื่อใจกัน…

หลายครั้ง เราเองก็ตอบโต้ไม่ดีกับการแสดงออกเชิงลบของผู้ใหญ่ที่เป็นห่วงเป็นใยเรา..   เราคิดไปเองว่า เขาไม่ชอบเรา เขาเกลียดเรา เราไม่ใช่สายเลือดเขา…  แต่ว่า..  พอมองในรายละเอียดปลีกย่อยในสิ่งที่เขาทำให้เราโดยสัญชาตญาณแล้ว..  ทุกอย่างก็ตรงข้ามกันหมด..  ถึงปากเขาจะบ่นจะว่า ไม่เคยชมเรา ไม่เคยพูดถึงข้อดีของเราจนเราคิดว่าเรามันชั่วสุดกู่  แต่พอมีเหตุคับขัน..  เขากลับเลือกที่จะปกป้องเราก่อน  แทนที่เขาจะห่วงตัวเขาก่อน… หรือกระทั่งวันที่เราทุกข์ที่สุด..  ย่ำแย่ที่สุดในชีวิต  เขาก็เป็นคนที่ยังกุมมือเรา จูงเรา นำทางเราออกจากความทุกข์นั้น.. 

ลุงเหี้ยมขี้เหงา…  ก็คือลักษณะหนึ่งของกลไกป้องกันตัวเองเชิงจิตวิทยาของมนุษย์…  ความรู้สึกที่ไม่อยากถูกมองว่าตัวเองอ่อนแอ..  ทำให้ต้องแสดงออกให้คนอื่นๆ รับรู้ว่าตัวเองเข้มแข็ง แกร่ง..  แต่.. ยิ่งภายในอ่อนแอเท่าไร  ภายนอกยิ่งทำตัวแกร่งกร้าวมากขึ้น..  จนที่สุด ก็จะถูกคนที่มองแต่เปลือกว่าเป็นคนดุดัน แข็งกร้าวเกินกว่าที่จะข้องเกี่ยวด้วย…
เหมือนกับคนที่มีแผลใจ..  เขาจะสร้างเกราะขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเอง ไม่ให้ไปกระเทือนแผลใจนั้นอีก

ถ้ายังรักกัน แคร์กัน ห่วงใยกัน..  ก็อย่าใช้แค่สายตามองแต่เพียงภายนอก และตัดสินคนคนหนึ่ง…   ใช้สมอง หัวใจ และเปลี่ยนมุมมองสายตา ลองเคลื่อนไปมองให้ใกล้กับจุดที่เขามอง..  จะเห็น จะรับรู้อะไรอีกแบบที่จะต่างจากภาพลักษณ์ภายนอกที่เราเห็นอยู่ทั่วไป…

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: