« »

ทำไมต้องเธอ

by nuch

ชอบเพลงนี้.. ตั้งแต่ได้ยิน และได้ดู (แผ่น) อโรคยา แล้ว.. ถึงจะไม่ชอบเนื้อเรื่องละครเวทีสักเท่าไร เพราะมันมั่วๆ ผสมสารพัดนิทานเข้าด้วยกัน.. แต่เพลงมันสื่อมาก โดยเฉพาะเพลง ทำไมต้องเธอ…

เคยชอบเพลงนี้มาก.. มากชนิดที่เราไปแปลเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษและพยายามให้คำมันลงด้วย…

เพลงนี้.. มาได้ยินอีกครั้ง ในจังหวะที่เหมาะสมกับละครเรื่อง ทองเนื้อแท้… ไม่ขอวิจารณ์ละครอะไรมากมาย สไตล์น้ำเน่าไทยๆ พระเอก นางเอกแสนดี .. ที่ดีเกินไป จนต้องถูกทำร้ายหลายต่อหลายครั้ง…

เพลงทำไมต้องเธอ เป็นเพลงที่ใช้ประจำกับบทตัวร้ายตัวหนึ่งของเรื่อง คือ เสี่ยณรงค์.. ใครเล่นเนี่ย เราจำชื่อไม่ได้ ไม่ค่อยจะำจำชื่อดาราได้สักเท่าไร… แต่เล่นได้ร้ายจนเราเกลียดไปเลย.. (แต่จริงๆ ก็เกลียดผู้ชายลักษณะนี้อยู่แล้ว ก็เลยโดน x2 ไปเลย) ตัวเสี่ยก็เป็นเหมือนเจ้าพ่อ ผู้มีอิทธิพลที่บ้าอำนาจ ใช้กำลังบังคับผู้อื่นให้ทำตามใจตัวเอง… แต่เมื่อเขาได้รู้จักนางเอก.. ที่ไม่เคยรักเขาเลย … เขาก็เริ่มที่จะเรียนรู้ความรักอีกรูปแบบหนึ่ง และต้องเปลี่ยนตัวเอง เพื่อที่จะให้นางเอกรัก…

แต่ว่านะ…

มันเป็นอะไรที่ขัดแย้งแปลกๆ อยู่นะ…
ความรักที่เป็นรักแท้ที่เขาจะต้องเปลี่ยนแปลง คือการทำในสิ่งที่คนที่เขารักต้องการ… แต่สิ่งที่คนที่เขารักต้องการ ก็คือ การได้กลับไปอยู่กับพระเอก … เพราะเธอรักพระเอก… ถ้าเสี่ยณรงค์ยอมทำในสิ่งที่นางเอกต้องการ… เสี่ยณรงค์จะได้ความรักตอบกลับมาไหม?

ถ้าบอกว่ารักแท้คือการเสียสละ… เราก็อดคิดไม่ได้ว่า นั่นหมายความว่า จะต้องเป็นผู้ให้โดยไม่มีวันที่จะได้รับกลับมางั้นหรือ? เหมือนกับการทำความดีตามหลักศาสนาพุทธงั้นหรือ?

แล้วจะมีสักวันไหม.. ที่จะรู้สึกเหนื่อย ล้า…
แล้วรักแท้แบบที่ทำให้ทุกอย่าง.. มันจะต่างอะไรกับการเป็นคนโง่หรือเปล่านะ?

อย่างที่รู้กันอยู่ว่า บนโลกใบนี้ ยังมีคนที่คิดเอาเปรียบจาำกน้ำใจคนอื่น…

ตามหลักศาสนาพุทธ ก็มีบอกว่า ควรหมั่นทำบุญ ช่วยเหลือผู้อื่น หมั่นทำความดี แต่ต้องไม่ให้เดือดร้อนตัวเองและผู้อื่น…

ก็อดคิดไม่ได้ว่า.. อย่างในเรื่องพระเวชสันดรชาดก.. การที่พระเวชสันดรให้ทานเป็นลูกชายกับลูกสาว (กัณหาและชาลี) ให้กับชูชกนั้น.. เป็นการทำความดีโดยไม่เดือดร้อนผู้อื่นจริงหรือ? การที่ให้ลูกของตัวเองต้องไปทรมานเป็นทาสรับใช้ชูชกที่ละโมบเนี่ย เป็นการทำความดีด้วยหรือ?

เคยมีใครสักคนอธิบายนะว่า.. ที่จริงพระเวชสันดรหยั่งฌา่น แล้วก็รู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น รู้ว่าลูกชายกับลูกสาวของตัวเองทรมานไม่นาน แล้วจะได้พบกับปู่ย่าตายายที่จะมาช่วยเหลือในภายหลัง… ดังนั้น การที่พระเวชสันดรให้ทานเป็นลูกชาย
กับลูกสาวให้กับชูชกไป.. ไม่ถือว่าเป็นการสร้างความเดือดร้อน..
แต่ว่านะ..
กับมนุษย์ปุถุชนทั่วไป ที่ไม่ได้บำเพ็ญเพียร บำเพ็ญตบะจนได้ฌานล่ะ จะรู้ไหมว่าสิ่งที่ทำไป จะเดือดร้อนกันนานสั้นแค่ไหน?
และก็อดคิดไม่ได้ว่า การทำความดี ช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนน่ะ จะเป็นการเปิดช่องว่างให้คนอื่นเข้ามาเอาเปรียบหรือเปล่า?

สิ่งที่พ่อสอน… พ่อบอกว่า ทำอะไรได้ ช่วยอะไรคนอื่นได้ ก็ช่วยไปเถอะ ตราบใดที่ไม่ได้ทำให้เราเดือดร้อน เราอาจจะแค่เหนื่อยนิดหน่อย อาจจะโดนเอาเปรียบนิดหน่อย.. แต่ก็ทำไปเถอะ ยอมไปเถอะ ถ้าไม่หนักหนาสาหัสมาก…

แต่ว่า.. คุณพ่อขา…
บางทีมันอดคิดไม่ได้ว่า.. เราเป็นคนโง่หรือเปล่า? ที่ยอมให้คนอื่นมาเอาเปรียบได้หลายครั้งหลายครา… และที่สุดก็เหนื่อย..

ที่จริง เราคงจะไม่เหนื่อยไม่ล้าง่าย.. ถ้าไม่มีเสียงครหา เสียงจากคนรอบข้างที่หวังดีประสงค์ร้าย พูดจาค่อนแขวะว่าการยอมให้ถูกเอาเปรียบเป็นเรื่องของคนโง่ คนไม่เก่ง คนที่ไม่รู้จักป้องกันตัวเอง..
เมื่อได้ยินบ่อยๆ ก็เริ่มท้อ ใจเริ่มล้า.. เหมือนกับว่า สิ่งที่ทำอยู่นั้น มันไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องเลยหรือ?

ทำให้รู้สึกว่า สังคมนี้แปลกนะ.. บอกว่าการทำความดีเป็นเรื่องที่ประเสริฐ แต่คนทำความดี ทำตามกฎระเบียบ กลับเป็นคนที่ต้องอยู่ลำบากที่สุดในสังคม.. เป็นคนที่ต้องหนี ต้องหลบ ให้กับคนที่มีอำนาจทางการเงินและอิทธิพลมากกว่า…

..
เอ.. ทำไมมันออกทะเลแล้วล่ะ จากเรื่องเพลงไปเรื่องรักแท้.. แล้วกลายเป็นเรื่องคนดี…

กลับมาเรื่องรักแท้ต่อดีกว่า…
ถ้ารักแท้ คือการให้โดยไม่หวังผลตอบแทน… งั้น.. คนที่ต้องการความรักล่ะ เขาจะมีรักแท้ได้ไหมนะ?

“นี่ตัวฉันเองหรือ เปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ หมดความเข้มแข็งและเหตุผล ไปอย่างง่ายดาย..”

ท่อนนี้แหละ ที่เข้ากับเสี่ยณรงค์ในละครทองเนื้อแท้เลย…

ใครๆ ก็บอกว่าความรักทำให้คนเปลี่ยนไป..
มิน่าล่ะ.. ตอนที่แม่ถามไถ่ถึงเพื่อนๆ แล้วเราพูดถึงคนคนหนึ่งที่เขาเปลี่ยนไปมาก… เราไม่รู้ว่าเพราะอะไร แม่ก็บอกว่า คงเพราะเขามีแฟนล่ะมั้ง เขาไปรักใครเข้าแ้ล้วล่ะมั้ง…

เฮ้อ… ความรักทำให้คนตาบอด และยังทำให้คนเปลี่ยนไปด้วย…

“ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอ.. ไม่ชอบเลย”

ป.ล. ทำไมช่วงนี้เกิดอารมณ์เพลงน้องเราจัง.. ไม่ได้ล่ะ เดี๋ยวต้องหาเพลงเร็วๆ ไม่อกหักมาเปิดบ้างล่ะ… ไม่งั้นเกิดประวัติศาสตร์ซ้ำรอย.. คืนเหงาคริสมาสต์ในซานฟราน.. แน่ๆ เลย.. (โชคดีนะที่คริสมาสต์ปีนี้จะไม่อยู่ซานฟรานแล้ว วู้ วู้) :lol:

Tags: ,

One Response to “ทำไมต้องเธอ”

  1. Noopook Says:

    คำถามตอบยากนะเนี่ย รักแท้ต้องเสียสละเหรอ อืมม์

    ลองสมมุติตัวแปรให้โลกนี้เหลือแค่สามคน เสี่ยณรงค์ นางเอก และพระเอก ส่วนความรักก็เป็นแบบมอบให้กับคนได้คนเดียว

    เสี่ยณรงค์รักนางเอก นางเอกก็รักพระเอกแน่ๆ กรณีเดียวที่เสี่ยณรงค์จะได้รับความรักกลับมาก็คือ คงต้องให้พระเอกรักเสี่ยณรงค์ (แหงะ) เพราะรู้ว่าเสี่ยณรงค์รักนางเอก พระเอกเลยเสียสละมั่ง ให้เสี่ยณรงค์ได้รับความรัก โดยให้นางเอกไปอยู่ด้วย ส่วนนางเอกที่ตัวเองก็บอกว่ามีรักแท้ต่อพระเอก ก็ต้องยอมเสียสละทำตามความต้องการของพระเอกไปด้วยอีกคน……….เอ้า เสียสละกันเข้าไป น้ำเน่าสิ้นดีเล๊ย

    จะให้เกิดแบบคงยากแล่ะนะ แต่ก็โชคดีที่คนบนโลกไม่ได้มีกันแค่นั้น ความรักก็มีหลายรูปแบบ ถึงแบบใดแบบหนึ่งจะทดแทนความรักอีกแบบหนึ่งไม่ได้ซะทีเดียว แต่ก็คงไม่ทำให้เราโดดเดี่ยวมากเกินไปนักล่ะมั้ง

    อ่านๆลงมาข้างล่าง เหมือนจะมีอีกเรื่องนึง ซึ่งเหมือนจะเป็นเรื่องสองเรื่องในเรื่องเดียวกัน เรื่องความรักและการเสียสละซึ่งเป็นสิ่งที่ดี กับการยอมถูกคนเอารัดเอาเปรียบจากการเสียสละของเราซึ่งไม่ค่อยจะดี

    ตรงที่พ่อนุชสอน เราว่าเขาคงตั้งใจอย่างนี้น่ะนะ ว่าถ้าให้เปรียบเทียบระหว่างการเสียสละ กับการป้องกันคนเอารัดเอาเปรียบ ให้เลือกการเสียสละเป็นข้อใหญ่ก่อน ส่วนการป้องกันก็ต้องทำ แต่ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่การป้องกันคนเอารัดเอาเปรียบเราของเราเริ่มทำให้เรากลายเป็นคนเห็นแก่ตัว ก็ให้กลับมาเช็คตรงคำที่สอนตรงนี้ใหม่อีกครั้ง เพื่อเราจะได้ไม่หลงทางล่ะมั้ง

    ส่วนใครที่เสียสละอยู่แล้ว คงเห็นด้วยกับคำแย้งของนุช ซึ่งก็ถูกนะ เพราะมองจากอีกด้านนึง ก็คือ อย่าเสียสละอย่างเดียว ต้องป้องกันด้วย…..

    นอกเรื่องบ้างดีกว่า
    จะให้ดู MV นี้ยังไง ก็เห็นเหมือนป้าแก กำลังเต้นรูดเสาอยู่จริงๆนะ 5555

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: