« »

รัก/สาม/เศร้า … นิ่งๆ แต่เจ็บลึก

by nuch

“เมื่อคนที่เรารัก.. กลายเป็นคนรักของเพื่อน.. ที่เรารักที่สุด..”

เมื่อต้นปี เคยเอา trailer เรื่องนี้มาลง และมีพูดถึงการใช้คำพูดในบทภาพยนตร์ ตอนนี้เรื่องนี้ก็ฉายที่โรงภาพยนตร์ที่ไทยไปแล้ว  และออก dvd boxset มาแล้วด้วย…
..เป็นอีกเรื่องที่อดใจรอดูไม่ไหว และ.. ยืนยันว่า จะต้องหา dvd มาเก็บให้ได้

สิ่งที่ชอบมากที่สุดคือ บท..  บทพูดที่เป็นธรรมชาติมากๆ… (แม่ง อย่างกับเขียนขึ้นมาจากช่วงเวลาของเหตุการณ์นั้นเลยว่ะ :lol: )..
แม้จะใช้ภาษาพ่อขุนรามซะเยอะ แต่นั่นก็ทำให้รู้สึกได้ว่า นี่คือกลุ่มเพื่อนที่สนิทกัน ที่เป็นตัวของตัวเองเมื่ออยู่ด้วยกัน โดยไม่ต้องมีเรื่องของมารยาทและการวางฟอร์มมาขวางกั้น…

สิ่งที่ชอบต่อมาคือ เรื่องของกล้องเล่าเรื่อง..  เรื่องนี้กล้องนิ่งมากๆ ทั้งลำดับภาพ และการวางกล้อง มันไม่เหมือนหนังเรื่องอื่นๆ ที่มักจะมีมุมกล้อง close up หรือการตัดต่อที่เน้นเร่งอารมณ์…  แต่ว่า..  การเล่นกล้องนิ่งๆ ภาพ Middle shot ตลอดนี่ สำหรับหนังเรื่องนี้ ไม่เรียกว่าเป็นความผิดพลาดหรืออะไรในสายตาเรา  ตรงกันข้าม เรากลับรู้สึกว่ามันนิ่งอย่างมีเทคนิค  ยิ่งนิ่งเท่าไร พอถึงฉากที่อารมณ์แรง ความ contrast มันยิ่งเน้นขึ้น ทำให้เราสะดุ้งๆ ได้ ไม่แพ้เทคนิคมุมกล้องและการตัดต่อที่เป็นสูตรสำเร็จเลย…
.. การทำกล้องนิ่งอย่างนี้มีจุดดีอีกข้อคือ..  เขาเลือกตั้งกล้องใน compose ที่สวยที่ว่า ไม่ว่าจะ capture ภาพจากฉากไหน ภาพนั้นก็ยังเป็นภาพถ่ายที่ compose สวยงามอยู่

แต่ว่า..  เรื่องนี้ก็มีจุดที่ไม่ชอบอยู่เหมือนกัน..  คือ..  การแสดงของนักแสดงในเืรื่อง …
เข้าใจว่า ผู้กำกับอยากได้ภาพที่ออกมาเป็นธรรมชาติ ที่ไม่โอเวอร์ชนิดดรามาเรียกน้ำตาจ๋า..  แต่ว่า การแสดงที่เป็นธรรมชาติที่ไม่เวอร์ไป และไม่ดูฝืนไปนั้น ดูจะหาจุดลงตัวยากนะ  และเหมือนว่า เรื่องนี้มันแค่เฉียดจุดลงตัวนั้นเท่านั้นเอง…

ตัวละครที่เราชอบที่สุดคือ น้ำ รับบทโดย ดีเจก้อย รัชวิน..   ตั้งแต่แรกที่เห็นโปสเตอร์กับ trailer แล้ว..  ชอบเธอคนนี้มากๆ  (ผู้หญิงอะไรน่ารักฉิบหาย) … ยิ่งพอเห็นบทบาทของน้ำในเรื่องด้วยแล้ว ใช่เลย นี่แหละผู้หญิงในอุดมคติของเรา..

จะว่าไป trailer ที่เห็นในตอนแรกทำเราเข้าใจเรื่องผิดไปเยอะนะ..  นึกว่าจะเป็นเพื่อนรักเพื่อนโดยรักผู้หญิงคนเดียวกัน  (ชายหนึ่ง หญิงสอง รักหญิงคนเดียวกัน คิดเอาเองแล้วกันว่า มันจะออกแนวไหน..   :whistle: )

รักสามเส้า..  ไม่ใช่เรื่องที่จะมีใครผิดเลย..  แต่ที่สุดมันก็ต้องมีจบลงด้วยความเศร้า..   เหมือนกับชื่อหนัง รัก/สาม/เศร้า ..  คนสามคนกับความรักที่ไม่ลงตัว.. ทั้งสามคน…

..  ที่จริง อยากจะคุยในรายละเอียดของหนังนะ โดยเฉพาะเรื่องราวของตัวละครอย่างน้ำว่า ทำไมถึงโดนใจเรายิ่งนัก..  แต่ขอให้ความเคารพอย่างเต็มที่กับผู้กำกับต้อม ยุทธเลิศ ที่ทำเรื่องนี้ออกมาในแบบที่คาดไม่ถึง..  นิ่งๆ แต่เจ็บลึกสำหรับคนอย่างเรา…

ขอสปอยล์แค่ตอนต้นเรื่อง… ที่น้ำพูดว่า การแอบรักเขาข้างเดียวมันทรมาน  และเมื่อความทรมานมันถึงที่สุด เขาก็จะมีความกล้าที่พูดมันออกมาเอง..
… ฉากนี้เป็นการพูดออกมาแบบไม่มีเน้นน้ำเสียงอะไร เหมือนเวลาเราพูดคุยกับเพื่อนๆ ที่ไม่จำเป็นต้องใส่ accent กระแทกอารมณ์ให้มาก..   อีกทั้งกล้องที่ถ่ายฉากนี้ก็ถ่ายเป็น Middle shot ไม่มี close up สักเท่าไร..  ดูจะนิ่งๆ เนือยๆ  แต่บาดลึก.. โดยเฉพาะกับคนที่เคยมีความรู้สึก หรือมีประสบการณ์กับเรื่องนี้มาก่อน…

บางทีก็อดสงสัยไ ม่ได้นะ่ว่า หนังหรือภาพยนตร์ ทำหน้าที่อะไรให้คนดูกันแน่?  สร้างประสบการณ์ที่แปลกใหม่? หรือ..  ดึงประสบการณ์เดิมที่หลงลืมไป? หรือ….

รัก/สาม/เศร้า เป็นหนังเรื่องหนึ่งที่บอกเราว่า ในชีวิตคนเรา การมีเพื่อนดีๆ ดั่งเพื่อนแท้ แม้จะมีเพียงน้อยนิด มันมีค่ายิ่งกว่าอะไร…

ป.ล. ติดใจน้ำจากเรื่องนี้มาก  กำลังอยากตัดผมสั้นอยู่ด้วย เดี๋ยวไ้ว้ถามช่างว่ารูปหน้าอย่างเราจะตัดอย่างนั้นได้ไหม..   เอาแค่ออกมาไม่ดูน่าเกลียดกว่าที่เป็นอยู่ก็พอ…. :wink:

Tags: , , ,

One Response to “รัก/สาม/เศร้า … นิ่งๆ แต่เจ็บลึก”

  1. rushey Says:

    ทำไมไม่มีใคร comment ไรเลยแฮะ
    ไม่เป็นไร…หนังดีครับ เห็นด้วยกับความนิ่ง
    มันคงบอกเราเป็นนัยๆนะ ว่าความรักแบบนิ่งๆเนิ่บๆนี่แหล่ะ ที่อยู่กับเรานานที่สุด :love:

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: