« »

รวมเรื่องหมาๆ ;p

by nuch

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เมื่อเรื่องราวเกี่ยวกับน้องหมาให้เฮฮากัน.. แบ่งเรื่องราวตามสายพันธุ์แล้วกัน..

สายพันธฺุ์ ชิวาวา

ชิวาวา เป็นหมาเล็กที่เราไม่ชอบมากถึงมากที่สุด ด้วยเหตุผลว่า มันเป็นหมาไฮเปอร์ มันจะกระตือรือร้นเริงร่ากว่าหมาปกติทั่วไป ราวกับว่ามันโด๊ปยามาตลอดทั้งชีวิต คึกเสียเหลือเกิน มันชอบวิ่งกระโดดไปโน่นนี่ บางทีก็ชอบวิ่งพันรอบคนที่กำลังเดิน.. ซึ่งจะเป็นอะไรเรารำคาญมากๆ เพราะว่ากลัวเดินไปเตะมัน ไม่ก็เหยียบมัน..​ ตัวมันก็ดูเล็กและบอบบางเสียเหลือเกิน…
เมื่อวานไปบ้านอาม่า(ฝั่งแม่) พอดีกำลังอยากจะศึกษาเรื่องคอมพิวเตอร์มากขึ้น แล้วลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งที่อยู่บ้านนั้นเขาก็จบด้านนี้มา ก็เลยเข้าไปขอยืมหนังสือเขา.. แล้วน้องสาวเขาซึ่งเป็นคนเลี้ยงหมาชิวาวา ก็เอาหมาออกมาที่หน้าห้อง..  ชิวาวา ตัวเล็กๆ วิ่งพล่านไปทั่ว แถมเห่าเก่งด้วย เจอเราก็เห่า เจอใครก็เห่า..  แล้วมันก็อารมณ์หมาไฮเปอร์ วิ่งกระโดดเหยงๆ มาดมๆ ทำตัวสั่นๆ หางกระดิกๆ แล้วก็กระโดด จะปีน จะไต่ตัวเรา..  เรานั่งอยู่ที่โซฟาก็ปีนโซฟาขึ้นมา จะมาไต่มาเลียหน้าเรา..  ซึ่งเราไม่ชอบให้หมาเลียหน้าน่ะ ก็พยายามจะหลบ ..  ก็เข้าใจนะว่ามันคงอยากเล่นด้วย เห็นเราเป็นของเล่นใหม่ (เหมือนฟองฟอง) แต่ว่านะ ความที่ไม่ชอบหมาไฮเปอร์ ก็ไม่ได้อยากเล่นด้วยหรอก แต่ไอ้ลูกตื้อความคึกของมันเนี่ย ทำให้เราต้องเล่นด้วยกับมัน … ก็เล่นกับมันด้วยหนังสือคอมที่กำลังจะขอยืมเขาน่ะแหละ
.. หนังสือคอมพิวเตอร์เล่มหนาราวๆ 800 หน้า พิมพ์ด้วยกระดาษอาร์ตมัน..  เอาเล่นกับชิวาวาที่ขาเหมือนแท่งตะเกียบ..  มันวิ่งกระโดดเด้งๆ มาหา เหมือนลูกเทนนิสในสนามที่เด้งดึ๋ง..  ให้อยากตบแบคแฮนด์เล่นกลับเสียจริง…
และเพราะความไฮเปอร์สุดคึกที่พยายามจะตะกายเราให้ได้.. มันก็เลยฝากรอยแผลไว้ที่แขนเราเลย..  เล็บเท้ามันมาข่วนเราตอนตะกาย..​ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะเป็นแผลหรอกนะ สักพักเลือดซึม..  ก็คิดว่าเออ แค่แผลขีดข่วน ถลอกธรรมดา เดี๋ยวก็หาย ปรากฎว่า หลังจากนั้นสักชั่วโมงกว่าๆ กลับบ้าน..​ แผลบวม..  เข้าใจว่าติดเชื้อนะ ก็เลยรีบเอาแอลกอฮอล์มาเช็ด แผลก็เลยหายบวมและเริ่มเป็นสะเก็ดแล้ว..
อ้อ..
ระหว่างที่เล่นกับชิวาวาด้วยหนังสือคอมอยู่นั่น ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นเจ้าของหมาเขาคงกลัวเรารำคาญ ไม่ก็กลัวหมาเจ็บ ไม่ก็คงถึงเวลาให้อาหารมันแล้ว เขาก็เลยเรียกเจ้าชิวาวาให้ไปทานข้าว ซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่งของห้อง..  เจ้าชิวาวา พอได้ยินคำว่าข้าวก็วิ่งจู๊ดไปหาเลย แต่วิ่งไปได้เกือบถึงก็วิ่งย้อนกลับมาหาเราอีก..  จนกระทั่งลูกพี่ลูกน้องเราแกะอาหารใส่ชามให้มันแล้วเรียกมันอีกรอบ.. มันก็วิ่งจู๊ดไปอีก.. แต่พอไปได้เกือบถึง มันก็หยุด มองที่ข้าว มองที่เรา มองที่ข้าว มองที่เรา..  แล้วมันก็ตัดสินใจวิ่งมาหาเรา…
-__-‘
นี่เราควรจะดีใจใช่ไหม.. ที่หมาเลือกเราแทนที่จะเลือกของกิน.. xD

สายพันธุ์ ปอมเปอเรเนียน

เหตุเกิดในวันและเวลาเดียวกันกับเจ้าชิวาวา..  แต่เป็นช่วงเวลาหลังจากที่เราเล่นกับเจ้าชิวาวาจนได้แผลเสร็จแล้ว แล้วเดินลงมาข้างล่าง..  ก็มีลูกพี่ลูกน้องอีกคนหนึ่งอุ้มเจ้าปอมเปอเรเนียนที่ไปตัดขนสั้นที่ช่วงลำตัว เหลือขนฟูๆ ไว้ที่ส่วนหัว ทำให้ดูเหมือนสิงโตโคโดโมะเลย.. ตอนที่เขาอุ้มลงมาเขาก็ถามเราว่า จะอุ้มไหม เราก็ว่าเอา.. ก็รับมาอุ้ม เจ้าหมาโคโดโมะมันก็เงียบ นั่งนิ่งในอ้อมแขนของเรา.. ไม่เห่า ไม่ดิ้น ไม่งับ ไม่เลีย ไม่ฉี่ใส่ด้วย..  ลูกพี่ลูกน้องเราก็ว่าแปลก.. เพราะปกติเจ้านี่มันจะเห่าใส่คนแปลกหน้า.. นี่มันไม่เห่าใส่เรา แถมยังนิ่งยอมให้อุ้มอีก แปลกจัง..
แหม..  ก็บอกแล้วว่า เราน่ะดุกว่าหมา… :wink:

สายพันธุ์ … ตอบไม่ถูก.. พันธุ์ผสม.. หูเหมือนลาบาดอร์ สีเหมือนเยอรมันเชฟเฟิร์ด ขนสั้นระดับกลางเหมือนฮัสกี้ อ้อ มีคิ้วด้วยนะ

เหตุเกิดวันนี้.. ไปไหว้ครบรอบวันจากไปของอาม่า(ฝั่งพ่อ) เราไปกับพี่สะใภ้ ไปบ้านอาแปะซึ่งเป็นพี่ชายคนโตของพ่อเรา..  ก็ไปถึงช้ากว่าพ่อแม่.. แล้วก็ตามธรรมเนียมไทยดีงาม ไปถึงเรือนชานก็ต้องไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่.. ก็สวัสดีอาแปะ แต่ไม่เห็นอาอึ้ม ก็เลยถามแม่ว่าอึ้มไปไหน แม่ก็บอกว่า อึ้มอยู่ในครัว.. เราก็เลยจะชวนพี่สะใภ้เข้าไปสวัสดีอาอึ้ม พี่สะใภ้ก็ปฎิเสธ เพราะว่าในครัวมีหมา แม่เราก็ไม่ให้เข้า เพราะในครัวมีหมาแล้วเจ้านี้มันกัดนะ..  เราก็งงว่าหมาเลี้ยงนี่มันจะกัดดะเลยหรือ?  ก็ถามแม่ว่าใช่เจ้าตัวเดิมที่เราเคยเห็นเจอเมื่อ 5-6 ปีก่อนหรือเปล่า.. ชื่อเจ้าโก้  แม่ก็บอกว่าใช่ แต่แม่บอกว่ามันดุนะ..  เราก็ว่าถ้าเป็นเจ้าโก้น่ะ มันไม่ดุหรอก มันกลัวเราด้วย..  เพราะตอนที่เราเจอมันครั้งแรก มันก็ยังเป็นลูกหมาอยู่.. มันเจอใครก็เห่าดะ..  พอมาเจอเรา เราเห่ากลับไปทีเดียว มันเงียบเลย..  แล้วพอเราเดินเข้าไปใกล้ มันวิ่งหนีไปซุกใต้ตู้กับข้าวเลย..  ตอนนั้นเราขำมันมากก็ว่ามันเลยว่า
“นี่ แกเป็นหมานะ จะมากลัวหัวหดอย่างนี้ได้ไง เสียชาติเกิดเป็นหมาหมด”
น้องเราได้ยินเข้าขำ แล้วว่าเราว่า  เราด่าหมาซะเสียหมาเลย .. :lol:
… ก็พอรู้ว่าเป็นเจ้าโก้..  ก็เริ่มไม่กลัว ไม่คิดว่ามันจะกัดเรา แต่ก็ไว้ใจไม่ได้ 100% ..  แหม เขาว่ากันนี่ว่าอย่าไว้ใจสัตว์หน้าขน..
เจ้าโก้นอนอยู่ตรงหน้าประตูเข้าครัว พอเราเดินไป มันก็เงยหน้ามอง ตัวนิ่ง หางนิ่งไม่กระดิก แต่สายตามันไม่ดุนะ มันเหมือนสงสัย  เราก็เลยเอามือชี้ไปแล้วบอกว่า ห้ามกัดนะ .. มันก็มองเราเดินผ่านเข้าประตูครัวไป.. สวัสดีทักทายอาอึ้มเสร็จก็เดินออกมา มันก็มองแล้วก็นอนต่อ.. ทำเอาแม่กับพี่สะใภ้เรางงเลย.. มันไม่เห่า ไม่ลุกมาดม ไม่อะไรเลย แล้วหลังจากนั้นเราก็ไปช่วยอาอึ้มยกอาหารจากในครัว ก็เข้าออกโดยเจ้าโก้มันก็นอนของมัน มีบ้างบางครั้งมีเงยหน้าขึ้นมอง แต่ก็อยู่นิ่งๆ ตรงนั้น..

บอกแล้วว่าเราดุกว่าหมาและน่ากลัวกว่าตำรวจ :lol:

3 Responses to “รวมเรื่องหมาๆ ;p”

  1. เอกเอง Says:

    ดีๆ น่าเอาไปเลี้ยงบ้านซักตัว เอ๊ย ซักคน อิ อิ โจรยิ่งชุมๆ อยู่ด้วย

  2. alice Says:

    งั้นเดี๋ยวปลายๆเดือนได้เพิ่มเรื่อง Golden ลงไปด้วยนะ อิๆ :D

  3. Garfield Says:

    เรื่องหมาๆ แมวขอเกี่ยวด้วยคน

    รู้สึกว่าพวกหมาไฮเปอร์นี่ ส่วนมากจะเป็นพวกพันธุ์เล็กนะ (เว้นโกลเด้นล่ะมั้ง) เคยเจอเทอร์เรีย ตัวเล็กๆ เห็นหน้าเราแล้ววิ่งมาแต่ไกล เหมือนเห็นเราเป็นเป้าหมายกระโดดค้ำถ่ออย่างงั้นแหละ วิ่งกระโดดมาแล้วทิ้งตัวให้ลงอ้อมแขนเราพอดีน่ะ มันไม่คิดรึไงนะว่า ถ้าเราไม่อ้าแขนรับได้ลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่กับพื้นแน่ หรือถ้าเป็นนุชล่ะก็…อาจได้เจ็บตัวกะสมุดหน้าเหลืองที่คอยต้อนรับแทนที่จะเป็นอ้อมแขนก็เป็นได้ :whistle:

Leave a Reply

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: